بخش ۳

افراسیاب به نزد پدرش پشنگ بازگشت در حالی که احوال خوشی نداشت به پشنگ گفت این نبردی که تو به ان مشتاق بودی اشتباه بود و این خطا از تو بود زیرا که هم عهد و پیمان صلح را شکستیم و هم اینکه از تخم و تبار ایرج چیزی کم نشده و همچنان در ایران بر مسند شاهی نشسته اند حالا قباد بر تخت نشسته و کینه و دشمنی اش با ما از سرگرفته شده...سپاهیان او قدرتمند هستند سرداری به نام رستم که پسر زال است دارند که بسیار قوی است و من هم که بسیار ادعای جنگ و نبرد داشتم پیش او مانند پشه ای بیشتر نبودم و اگر کمک سپاهیان نبود رستم من را گرفته بود...همچنین قارن، سردار ایرانی، شماساس سردار ما را کشت سرداران بزرگ دیگری نیز دارند همچنین مهراب کابلی پادشاه زابلستان و کابل او نیز در خدمت کیقباد است اگر من قبلا به فکر جنگ با ایران بودم و در این راه حتی برادر خودم اغریرث خردمند را کشتم جوان و خام بودم...صدهزار نفر از لشکریان ما کشته شدند و از ان بدتر ننگ شکست نیز همراهمان شد...امروز دیگر زورمان به ایرانیان نمیرسد و باید به فکر صلح و اشتی با کیقباد باشیم ای پدر...