بخش ۳۴
هوش مصنوعی: سکندر به روشنایی رسید و کوهی درخشان را دید که بر فراز آن، عمودی بزرگ از چوب بود و پرنده‌ای سبز بر روی آن نشسته بود. پرنده به زبان رومی با سکندر سخن گفت و او را به مهمانی دعوت کرد. سکندر با شنیدن آواز پرنده، به سوی او رفت و از او پرسید که آیا چیزی از سرزمین‌های دور می‌داند یا خیر. پرنده به او پاسخ داد که شادی و رنج همیشه در زندگی وجود دارد و انسان‌ها باید از آن آگاه باشند. سپس سکندر به بالای کوه رفت تا ببیند چه چیزی در آنجا هست. در این سفر، سکندر با معانی عمیق‌تری در مورد زندگی و دانش آشنا شد.
سکندر سوی روشنایی رسیدیکی بر شد کوه رخشنده دید
هوش مصنوعی: سکندر به سمت روشنایی حرکت کرد و در حالی که بر فراز کوهی قرار داشت، منظرهای درخشان را مشاهده کرد.
زده بر سر کوه خارا عمودسرش تا به ابر اندر از چوب عود
هوش مصنوعی: بر فراز کوه سخت و استوار، ستونی ایستاده که سر آن به ابرها میرسد و از چوب مانند عود ساخته شده است.
بر هر عمودی کنامی بزرگنشسته برو سبز مرغی سترگ
هوش مصنوعی: بر روی هر چیز قائم و استوار، نشانهای بزرگ و پر رنگ وجود دارد که نشاندهندهی قدرت و عظمت آن است، همچون پرنده‌ای بزرگ و سبز که نشانهی زندگی و سرزندگی است.
به آواز رومی سخن راندندجهاندار پیروز را خواندند
هوش مصنوعی: به زبان رومی صحبت کردند و جهانیان پیروزمند را دعوت کردند.
چو آواز بشنید قیصر برفتبه نزدیک مرغان خرامید تفت
هوش مصنوعی: وقتی قیصر صدای آواز را شنید، به سوی پرندگان رفت و با ناز و غرور به سمت آنها حرکت کرد.
بدو مرغ گفت ای دلارای رنجچه جویی همی زین سرای سپنج
هوش مصنوعی: به پرنده گفت: ای محبوب رنجور، چرا در این خانه بیحاصل به جستوجو میپردازی؟
اگر سر برآری به چرخ بلندهمان بازگردی ازو مستمند
هوش مصنوعی: اگر به بلندیهای آسمان نگاهی بیندازی و سر خود را به سمت آن بالا ببری، دوباره به زیر برمیگردی و در اینجا دچار نیاز و کمبود خواهی شد.
کنون کامدی هیچ دیدی زناوگر کرده از خشت پخته بنا
هوش مصنوعی: حالا که آمدی، آیا چیزی از بیپناهی و مشکلات دیگران مشاهده کردی، یا فقط به ظاهری زیبا و ساخته شده از مادههای محکم و قابل اعتماد نگاه میکنی؟
چنین داد پاسخ کزین هر دو هستزنا و برین گونه جای نشست
هوش مصنوعی: اینطور پاسخ داد که از این دو حالت که وجود دارد، یکی به زنا مربوط میشود و دیگری جایی برای نشستن است.
چو بشنید پاسخ فروتر نشستدرو خیره شد مرد یزدان‌پرست
هوش مصنوعی: زمانی که او پاسخ را شنید، در جای خود فروتر نشست و مردی که به God ایمان داشت، به تفکر و تعمق فرو رفت.
بپرسید کاندر جهان بانگ رودشنیدی و آوای مست و سرود
هوش مصنوعی: از تو میپرسم آیا صدای رود را در این دنیا شنیدهای، صدای شاد و سرمست آن و نواهای دلنشینش؟
چنین داد پاسخ که هر کو ز دهرز شادی همی برنگیرند بهر
هوش مصنوعی: این پاسخ را داد که هر کسی که از زندگی و خوشیهایش بهرهبرداری نکند، در واقع چیزی از زمانه نصیبش نخواهد شد.
ورا شاد مردم نخواند همیوگر جان و دل برفشاند همی
هوش مصنوعی: او را شاد نمیخوانند مردم و اگر جان و دلش را هم بگذارد، باز هم نمیتوانند او را شاداب ببینند.
به خاک آمد از بر شده چوب عمودتهی ماند زان مرغ رنگین عمود
هوش مصنوعی: چوبی که به زمین افتاده، از بر آن پرنده رنگی خالی شده و تهی مانده است.
بپرسید دانایی و راستیفزونست اگر کمی و کاستی
هوش مصنوعی: از شخصی دانا و راستگو پرسیدند که آیا دانش و حقیقت بیشتر است یا نادانی و دروغ؟
چنین داد پاسخ که دانش پژوههمی سرفرازد ز هر دو گروه
هوش مصنوعی: پاسخی که داد حاکی از این است که فرد دانا و صاحب علم، همواره برتری و افتخار را از هر دو طرف به دست میآورد.
به سوی عمود آمد از تیره خاکبه منقار چنگالها کرد پاک
هوش مصنوعی: پرنده‌ای از خاک تیره به سوی چوب عمودی پرواز کرد و با چنگالهایش آن را تمیز کرد.
ز قیصر بپرسید یزدان‌پرستبه شهر تو بر کوه دارد نشست
هوش مصنوعی: یک فرد یزدان‌پرست از قیصر پرسید که آیا در شهر تو بر روی کوه شخصی نشسته است.
بدو گفت چون مرد شد پاک‌رایبیابد پرستنده بر کوه جای
هوش مصنوعی: زیرکانه و با اندیشه درست، او به مرد گفت که وقتی مردانگی و صفات نیکو را در خود بیابد، خدایان و فرشتگان او را در بلندای کوهها خواهند ستود.
ازان چوب جوینده شد بر کنامجهانجوی روشن‌دل و شادکام
هوش مصنوعی: از آن چوبی که جوینده میسازد، نشانهای از دنیای روشن و شاداب به وجود میآید.
به چنگال می‌کرد منقار تیزچو ایمن شد از گردش رستخیز
هوش مصنوعی: پرنده‌ای که با منقار تیزش به شکار میپردازد، زمانی که از خطر قیامت و بلایای آن ایمن شد، به این کار ادامه میدهد.
به قیصر بفرمود تا بی‌گروهپیاده شود بر سر تیغ کوه
هوش مصنوعی: به قیصر دستور دادند که بدون هیچ گروهی، پیاده به بالای سر کوهی برود.
ببیند که تا بر سر کوه چیستکزو شادمان را بباید گریست
هوش مصنوعی: بنگرند که بر فراز کوه چه خبری است که شادی را از دل شادمان میزداید.