بخش ۴۳
هوش مصنوعی: در این قطعه شعری، فردی به میدان می‌آید و به سمت دخترش می‌رود. او از یک ترک قلم و کاغذ می‌خواهد تا عهدنامه‌ای بنویسد که در آن به پاکی و راستی اشاره شده و نامی از فردی به نام سپینود و بهرامشاه آورده می‌شود. شاعر آرزو دارد که شهنشاه جاودانه زنده بماند و بزرگان در برابر او سر فرود آورند. او بعد از فوت، امیدوار است که به خاطر بهرامشاه، جایی در سرای دیگر داشته باشد و جان خود را به او بسپرد. همچنین به سپینود منشور هند و هدایا تقدیم می‌شود و در ادامه، شاه به او دستور می‌دهد تا به هندوستان بازگردد. او همچنین براساس دستور شاه، اموال و هدایایی برای یارانش فراهم می‌کند و در مسیر سفر به هندوستان، با او همراه است.
بیامد ز میدان چو تیر از کمانبر دختر خویش رفت آن زمان
هوش مصنوعی: او همچون تیری که از کمان رها می‌شود، از میدان نبرد بیرون آمد و به سوی دختر خود رفت.
قلم خواست از ترک و قرطاس خواستز مشک سیه سوده انقاس خواست
هوش مصنوعی: قلم از کاغذ خواست و کاغذ هم از مشک سیاه خواست تا اینکه بتواند بر روی آن بنویسد.
سر عهد کرد آفرین از نخستبران کو جهان از نژندی بشست
هوش مصنوعی: در ابتدای آفرینش، خداوند به وعدهای که داده بود عمل نمود و جهانی را ایجاد کرد که از هر گونه ناراحتی و زشتی پاک است.
بگسترد هم پاکی و راستیسوی دیو شد کژی و کاستی
هوش مصنوعی: در این بیت به این نکته اشاره شده است که با افزایش پاکی و راستی، دیو و شرارت نیز به وجود می‌آید و در نتیجه، نقصها و نادرستیها هم نمایان می‌شود. به عبارتی، هرچه از خوبیهای انسانی بیشتر صحبت شود، نواقص و مشکلات نیز بیشتر به چشم می‌آید.
سپینود را جفت بهرامشاهسپردم بدین نامور پیشگاه
هوش مصنوعی: من سپینود را به دستان بهرامشاه سپردم و این کار را با افتخار انجام دادم.
شهنشاه تا جاودان زنده بادبزرگان همه پیش او بنده باد
هوش مصنوعی: ای کاش پادشاه تا همیشه زنده بماند و بزرگان همگی در خدمت او باشند.
چو من بگذرم زین سپنجی سرایبه قنوج بهرامشاهست رای
هوش مصنوعی: وقتی من از این دنیای پر از درد و رنج عبور کنم، به سرای با شکوه بهرامشاه میروم.
ز فرمان این تاجور مگذریدتن مرده را سوی آتش برید
هوش مصنوعی: از دستورات این پادشاه سرپیچی نکنید و جسد مرده را به سوی آتش ببرید.
سپارید گنجم به بهرامشاههمان کشور و تاج و گاه و سپاه
هوش مصنوعی: گنجینهام را به بهرامشاه سپردم، همان سرزمین و تاج و مقام و نیرو.
سپینود را داد منشور هندنوشته خطی هندوی بر پرند
هوش مصنوعی: سپینود، منشوری از هند را دریافت کرد که در آن نوشتهای به خط هندویی بر روی پرند وجود داشت.
به ایران همی بود شنگل دو ماهفرستاد پس مهتری نزد شاه
هوش مصنوعی: شنگل به ایران رفت و دو ماه را به همراه خود آورد و سپس یک فرمانده را نزد پادشاه فرستاد.
به دستوری بازگشتن به جایخود و نامداران فرخنده‌رای
هوش مصنوعی: برگشتن به مکان اصلی به فرمان، و بازگشت شخصیتهای برجسته و خوشبخت.
بدان شد شهنشاه همداستانکه او بازگردد به هندوستان
هوش مصنوعی: بدانید که پادشاه با همفکری دیگران تصمیم گرفته است که به هندوستان باز گردد.
ز چیزی که باشد به ایران زمینبفرمود تا کرد موبد گزین
هوش مصنوعی: از آنچه در ایران وجود دارد، فرمان داد تا موبدان انتخاب کنند.
ز دینار و ز گوهر شاهوارز تیغ و ز خود و کمر بی‌شمار
هوش مصنوعی: این بیت به ارزش و گرانبهایی چیزهایی اشاره دارد که از طلا و جواهر بیشتر هستند. همچنین به قدرت و توانمندیهایی مانند شمشیر و اعتماد به نفس اشاره می‌کند که همگی در کنار هم ارزشمند و بینظیر هستند.
ز دیبا و از جامهٔ نابسودکه آن را شمار و کرانه نبود
هوش مصنوعی: از پارچههای باکیفیت و لباسهای فاخر، که آنها را نمیتوان به راحتی اندازهگیری یا محدود کرد.
به اندازه یارانش را هم چنینبیاراست اسپان به دیبای چین
هوش مصنوعی: اسبها نیز به اندازه یاران خود زینت و زیبایی دارند، همچنان که در دیبای چین تزیین میشوند.
گسی کردشان شاد و خشنود شاهسه منزل همی راند با او به راه
هوش مصنوعی: شاه به همراهی خوشحال و راضی از دیگران، سه منزل را در مسیرشان طی کردند.
نبد هم بدین هدیه همداستانعلف داد تا مرز هندوستان
هوش مصنوعی: در این بیت اشاره شده که هدیهای به صورت یک گیاه به کسی داده شده که تا مرز هندوستان کشیده شده است. این نشاندهنده تلاش برای برقراری ارتباط و اتحاد از طریق چیزهایی است که در طبیعت رشد میکنند.