بخش ۳۷

هوش مصنوعی: در این بخش از داستان، شاه در تخت زرین می‌نشیند و به بزرگان و دلاوران ایرانی اشاره می‌کند که همه ما در گذر زمان خواهیم رفت و هیچ چیز از ما باقی نخواهد ماند. او از درد و رنج زندگی سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که نباید به دشمنان فکر کنیم و باید از زندگی لذت ببریم. او تصمیم می‌گیرد که پاداش‌هایی به کسانی که با او همراه بودند بدهد و خواستار آرامش و شادی برای تمامی افراد می‌شود. پیشنهاد او این است که جشن و شادمانی برپا کنند و از غم و اندوه دوری کنند. این سخنان باعث شگفتی و حیرت جمع حاضر می‌شود، در حالی که همه به شادمانی و خوشی مشغول می‌شوند.