غزل شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که چهره‌اش از گل زیباتر است. او از تاثیر عشق و جذابیت معشوق بر عقل و دل سخن می‌گوید و بیان می‌کند که دیدار معشوق حتی اگر پشت پرده حجاب باشد، همچنان سرشار از زیبایی است. شاعر به وصف عشق می‌پردازد و آن را دولتی می‌داند که باقی است، در حالی که زندگی دنیوی فانی است. در نهایت، او از می‌طلبد تا در یک مجلس خوش، به شادی پرداخته و از عشق و زیبایی معشوق لذت ببرند.
ای گل رخسار تو! برده ز روی گل، آبصحبت گل را رها کرده به بویت گلاب
هوش مصنوعی: ای گل زیبای تو! زیبایی و شگفتی رخسارت آنچنان است که گلها از روی خود آب و رنگ صورتشان را رها کرده و به خاطر بوی خوش تو، به گلاب تبدیل شدهاند.
سایه سرو تو ساخت، پایه بختم، بلندنرگس مست تو کرد، خانه عقلم خراب
هوش مصنوعی: سایه تو زندگیام را شکل داد و نعمتهایی برایم به ارمغان آورد. چشمهای زیبای تو مرا به شدت مجذوب کرد و عقل مرا تحت تأثیر قرار داد.
عشق رخت دولتی است، باقی و باقی فناخاک درت شربتی است، صافی و عالم سراب
هوش مصنوعی: عشق تو یک نوع سلطنت و قدرت پایدار است، اما چیزهای دیگر در حال زوال و نابودی هستند. در حالی که آنچه در خاک تو به دست میآید مثل یک نوشیدنی خالص و خوب است، دنیا و چیزهای دیگر مانند سرابی هستند که فقط ظاهری فریبنده دارند.
سر جمالت به عقل، در نتوان یافتنخود به حقیقت نجست، کس به چراغ، آفتاب
هوش مصنوعی: زیبایی تو را نمیتوان با عقل و اندیشه پیدا کرد، حقیقت را نمیتوان با جستجو پیدا کرد، همانطور که هیچکس نمیتواند خورشید را با چراغ پیدا کند.
گرچه رخت در حجاب، می‌رود از چشم ماپرده ما می‌درد حسن رخت، بی‌حجاب
هوش مصنوعی: هرچند که پوشش تو مانع دیدن تو است، اما زیبایی چهرهات به حدی قوی است که پردهها را میشکافد و خود را به ما نشان میدهد.
طرف عذار از نقاب، باز نما یک نظرورچه کسی بر نبست، طرفی از او جز نقاب
هوش مصنوعی: بیا چهرهات را از پرده بیرون بیاور تا نگاهی به تو بیندازم، وگرنه اگر کسی چهره‌اش را بپوشاند، فقط سایهای از او باقی میماند.
دولت دیدار را، دیده ندانست، قدرمی‌طلبد لا جرم، نقش خیالش در آب
هوش مصنوعی: دیدن زیبایی و شیرینی ملاقات، برای چشم سخت و دشوار است؛ به همین دلیل، تصویر او در ذهن مثل نقشی در آب میماند که دائماً در حال تغییر و ناپایدار است.
سرو سرافراز من، سایه ز من برمگیرماه جهان‌تاب من، چهره ز من برمتاب
هوش مصنوعی: ای سرو بلند و زیبا، سایهات را از من برندار. ای ماه تابان جهان، چهرهات را از من دور نکن.
بی‌تو من و خواب و خور؟ این چه تصور بود؟سینه عشاق و خور دیده مشتاق و خواب؟
هوش مصنوعی: بدون تو من چه کار کنم؟ خواب و غذا چه معنایی دارند؟ این چه خیالی بود؟ دل عاشقان و چشمان پر از شوق به خواب چطور میتواند باشد؟
ساقی مجلس بده! باده که خواهیم رفتما به هوای لبش، در سر می، چون حباب
هوش مصنوعی: ای ساقی، به ما بادهای بده! ما به خاطر زیبایی لبان او، مانند حبابها با می در سر خود شوق و شادی داریم.
خاطر سلمان ازین، خرقه ازرق گرفتخیز که گلگون کنیم، جامه، به جام شراب
هوش مصنوعی: سلمان به خاطر این شادی و شوق، لباس آبی خود را برداشته است. بیایید جامه را رنگین کنیم و آن را به شراب بیفشانیم.