غزل شمارهٔ ۱۳۹
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوقه پرداخته و به تاثیرات منفی عشق و احساسات ناگوار ناشی از آن اشاره می‌کند. عاشق از خط و زلف معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید که زیبایی او همانند خطی است که سرنوشتش را تحت تاثیر قرار داده است. او همچنین به تأثیر بسیار مثبت عطر و بوی معشوقه بر روح و جانش اشاره می‌کند و این که هر لحظه از عشق و یاد او، حسرت و شوق را در دل او ایجاد کرده است. شعر در نهایت، با ذکر خوشبو بودن نسیم و تأثیر آن بر جان عاشق، زیبایی و دل‌انگیزی عشق را یادآوری می‌کند.
عذارت خط به بخت ما درآوردسیه بختی است ما را ما درآورد
هوش مصنوعی: محبت تو باعث شد که بخت بد ما به تصویر کشیده شود و ما به این سیاهبختی دچار شدیم.
عذرات بود بر حسن تو شاهدجمالت رفت و خطی دیگر آورد
هوش مصنوعی: به خاطر زیباییات، دلایل و شواهدی ارائه شده است و پس از آن، نشانهای دیگر به همراه دارد.
چو زلفت پای در دامن کشیدستچرا خط سیاهت سر بر آورد
هوش مصنوعی: وقتی که موهایت به دامن کشیده شده، چرا سیاهی خطی که بر چهرهات است خود را نمایان کرده؟
خیال لعل نوشینت، به شب دوشمرا صد پی شبیخون بر سر آورد
هوش مصنوعی: در شب گذشته، تصور لبهای خوشرنگ تو همچون حملهای ناگهانی به من حمله کرد و مرا درگیر خودش کرد.
مرا از گلبن حسن تو ناگاهگلی بشکفت و خاری نو برآورد
هوش مصنوعی: ناگهان از باغ زیبایی تو، گلی شکوفه زد و همزمان، خار تازهای نیز به وجود آمد.
گلت بر نسترن رسمی زد از مشکگل رویت عجب رسمی برآورد!
هوش مصنوعی: گل تو بر نسترن، عطری از مشک دارد که زیبایی چهرهات به طرز عجیبی جلب توجه می‌کند.
چه صنعت کرد خط عنبرینت؟که خورشیدش سر اندر چنبر آورد
هوش مصنوعی: چه کار شگفتی کرده است خط زیبای تو؟ که حتی خورشید هم به دور آن میچرخد و در پیرویاش قرار میگیرد.
خنک باد صبا کامد ز زلفتنسیمی صد ره از جان خوشتر آورد
هوش مصنوعی: باد خوشی که از موهای تو میوزد، هزاران بار از جانم دلپذیرتر است.
دماغ جان سلمان را سحرگاهبه راه آورد و مشک و عنبر آورد
هوش مصنوعی: در صبح زود، بوی خوش مشک و عنبر به مشام سلمان رسید و او را به سمت راهی جدید هدایت کرد.