قطعه شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف شهری می‌پردازد که با وجود منابع گوناگون، از جمله آب و خاک، دچار مشکلات و آتش‌سوزی‌هایی در درون خود شده است. او به این نکته اشاره می‌کند که در عین وفور نعمت، برخی افراد مانند هندوها که ارزشی برای نعمت‌های رایگان قائل نیستند، از آن بهره‌ای نمی‌برند. به نوعی، شاعر نگرانی خود را از عدم قدرشناسی و استفاده صحیح از منابع طبیعی ابراز می‌کند.
خداوندا چنین شهری که از آب و هوا خاکش زد آتش در درون صد بار آب زندگانی را
هوش مصنوعی: خدایا، شهری که به خاطر شرایط جوی و زیستمحیطیاش زنده نیست و در درونش آتش بیحالی و مشکلات شعلهور است، صد بار هم که زندگی ببخشی، فایدهای ندارد.
به هندو رایگان افتاد ازو بستان به ترکی ده که هندو قدر نشناسد متاع رایگانی را
هوش مصنوعی: هندی که قدر ارزشها را نمیداند، نباید چیز باارزشی را رایگان بگیرد. به او بگو که در جایی که قدردانی نمیشود، نباید به او چیزی ارزان داده شود.