قطعه شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که اعتبار و شرافت انسان‌ها به خودِ آن‌ها بستگی دارد و نه به نسبت خانوادگی یا زادگاه آن‌ها. هر کس باید به جوهره و خمیره‌ی خود اهمیت بدهد و شرافت واقعی در درون خود فرد نهفته است، نه در ظواهر یا ویژگی‌های خارجی مانند خلوص صدف.
به نسب نیست نسبت مردم هر کسی را به نفس خود شرف است
هوش مصنوعی: مردم از نظر نسب و خانوادگی با یکدیگر برابر نیستند؛ اما هر کس باید به شخصیت و نفس خود احترام بگذارد و با ارزش باشد.
شرف در به جوهر خویش است نه ز پاکی جوهر صدف است
هوش مصنوعی: شرف و ارزش انسان به ذات و ویژگی‌های درونی اوست، نه به ظاهری که از پاکی و زیبایی دارد.