قطعه شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خورشید مشرق فضل (سحر و روشنی) ندا می‌دهد و از نور و مهربانی‌اش یاد می‌کند. او می‌گوید زمانی که خورشید به سمت شام (غرب) حرکت می‌کند، دنیا در نظرش مانند شب تاریک است. او به امید دیدار و آمدن خورشید، شب را با چشم انتظار به ستاره‌ها نگاه می‌کند.
الا ای آفتاب مشرق فضل که تاب مهرت اندر جان ماه است
هوش مصنوعی: ای خورشید مشرق نعمت و لطف، که نور و گرمی تو در جان ماه تابیده است.
عنان تا تافتی بر جانب شام جهان در چشم من چون شب سیاه است
هوش مصنوعی: تا زمانی که به سوی شام بروی، دنیا در نظر من مانند شب سیاه به نظر میرسد.
به امید قدومت انجمن را همه شب دیده چون انجم به راه است
هوش مصنوعی: به امید دیدن تو، شبها مانند ستاره‌ها در درخشش و زیبایی به انتظار نشستهایم.