قطعه شمارهٔ ۶۹
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید از پادشاه و لطف و احسان او به بندگانش می‌پردازد. شاعر از اینکه بندگان پادشاه از انواع مختلفی هستند و در تلاشند تا بهترین خدمت را انجام دهند، سخن می‌گوید. او همچنین از نداشتن فرصتی برای استفاده از اسب و راهیابی در مسیر خود ابراز ناامیدی می‌کند و از اینکه آخرین میرها (دست‌اندرکاران) چرا مسیرها را بسته‌اند، گلایه می‌کند.
پادشاها بندگان درگه احسان تو هر یک از هر جنس چندین چارپا بسته‌اند
هوش مصنوعی: ای پادشاه، بندگانت در درگاه کرم تو هر یک از هر نوع، چندین حیوان به خدمت گرفتهاند.
چند نوبت خواستم اسبی به اسبی با رهی این چنین میر اخران چرا در بسته‌اند
هوش مصنوعی: چندین بار تلاش کردم که سوار اسبی شوم تا به مقصدم برسم، اما نمیفهمم چرا درهایی که به سوی هدفم میرسند بسته‌اند و اجازه نمیدهند به هدفم برسم.