قطعه شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: این شعر به نقد رفتارهای ظالمانه و فساد در حکومت‌ها می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که اگر دین و مذهب بهانه‌ای برای ظلم و ستم گردد، مردم هم از زندگی عادی خود صرف‌نظر کرده و به سمت خداوند خواهند رفت. او نگران است که اگر فریب ظلم ادامه یابد، مردم از حاکمان خود رو برگردانند و به سوی حقیقت بروند. شاعر به پادشاهان هشدار می‌دهد که برای حفظ قدرت خود، ممکن است به خونریزی و خودخواهی متوسل شوند، در حالی که در واقع هر یک نفر ممکن است به قیمت جان صد نفر تمام شود. این متن به انتقاد از بی‌عدالتی و خیانت در حق مردم می‌پردازد.
دین پناها کی روا باشد که خلق از مستزاد ملک و اسباب و زن و فرزند را مرهون کنند
هوش مصنوعی: آیا درست است که دین پناهگاه افرادی باشد که برای دستیابی به مقام و دارایی و خانواده، به آن وابسته شوند؟
سخت می‌ترسم ازین معنی که خاص و عام ملک از تو برگردند و رو با حضرت بی چون کنند
هوش مصنوعی: از این موضوع خیلی می‌ترسم که مردم عادی و خاص از تو دور شوند و به سوی موجودی بینظیر رو بیاورند.
از عوانان ممالک گردن یک تن بزن تا خلایق خرمی از خون آن ملعون کنند
هوش مصنوعی: به خاطر خیر و آرامش مردم، باید یکی از سرانِ بدسیرت و ظالم را از بین برد تا دیگران از این عمل عبرت بگیرند و به زندگی خوش و مرفه خود ادامه دهند.
پادشاها از پی صد مصلحت یک خون بکنپادشاهان از پی یک مصلحت صد خون کنند
هوش مصنوعی: پادشاهان برای حفظ منافع خود به یک قتل یا خونریزی اقدام میکنند، اما پادشاهان دیگر برای یک هدف یا منفعت ممکن است صدها نفر را به کشتن دهند.