قطعه شمارهٔ ۸۳
هوش مصنوعی: شاعر در این متن از تصمیمش برای کناره‌گیری از دنیای مادی و دوری از جمع مردم سخن می‌گوید. او می‌خواهد در گوشه‌ای از خانه‌اش زندگی کند و این مکان را به‌عنوان وطن خود انتخاب کند. در گذشته در پی مخلوقان بوده، اما اکنون به عبادت خداوند توجه خواهد کرد. هرچند معیشت او وابسته به احسان دیگران است، هنوز امیدوار است که منبع درآمدش مشخص باشد.
اول آن است که چون نیت عزلت دارد بنده زین دایره جمع جدا خواهد بود
هوش مصنوعی: نخستین نکته این است که وقتی کسی تصمیم به گوشهگیری میگیرد، از این دنیای جمعی و اجتماعی جدا میشود.
گوشه خانه‌ای امروز وطن خواهد ساخت کش خداوند جهان خانه خدا خواهد بود
هوش مصنوعی: امروز در گوشه‌ای از خانه، به زودی مکانی برای زندگی و آرامش ایجاد خواهد شد که در آن، حضور الهی احساس میشود و آن خانه به نوعی به کانونی برای ارتباط با خدا تبدیل خواهد شد.
مدتی مالک ملک شعرا بود بحق این زمان جامع جمع فقرا خواهد بود
هوش مصنوعی: مدتی شاعرها صاحب مقام و ارزش بودند، اما اکنون زمان آن رسیده است که رهبر و پیشوای واقعی فقرا و نیازمندان خواهد شد.
پیش ازین در پی مخلوق به سر می‌گردید بعد ازین بر در معبود به پا خواهد بود
هوش مصنوعی: قبل از این، فردی به دنبال آفریدگان و مخلوقات بود، اما از این پس به درگاه خداوند خواهد ایستاد و تضرع میکند.
بنده تا زنده بود وجه معاش بنده هیچ شک نیست کز احسان شما خواهد بود
هوش مصنوعی: من تا زمانی که زندهام، هیچ تردیدی ندارم که منبع زندگی و روزیام تنها به خاطر لطف و احسان شماست.
لیک دارم طمع آنکه معین باشد که مرا وجه معیشت ز کجا خواهد بود؟
هوش مصنوعی: اما من امید دارم که کسی وجود داشته باشد که مشخص کند من از کجا باید زندگیام را بگذرانم؟