رباعی شمارهٔ ۶۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از رابطه عاشقانه‌اش با محبوبش سخن می‌گوید. محبوب او زیبایی‌های خود را با دنیای اطراف به نمایش می‌گذارد و دل شاعر را می‌طلبد. شاعر نیز به ابروی محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که او چگونه با آن ابرو دلش را مسحور می‌کند. این ابیات احساسات عمیق و زیبایی را در عشق بیان می‌کنند.
ترکم که مهش به پیش زانو می‌زد با شاه فلک به حسن پهلو می‌زد
هوش مصنوعی: او را ترک کردم، چون محبوبش به پایش زانو می‌زد و با زیباییاش از دیگران فاصله میگرفت.
دل می‌طلبید و من بر ابرویش دل می‌بستم و او گره به ابرو می‌زد
هوش مصنوعی: دل من به عشق او میتپید و من برای او قلبم را به ابرویش میسپردم، اما او با ابرویش به من بیاعتنایی میکرد.