بخش ۵۹ - رفتن مهراب در پی جمشید
هوش مصنوعی: مهراب به جستجوی جم می‌پردازد و پس از یک ماه او را در کوهی می‌یابد که افسرده و پریشان است. مهراب به محض دیدن او با اشک و اندوه به زیر پایش می‌افتد. او از حسرت و غم به زمین می‌افتد و به یاد گذشته‌های خوش خود اشک می‌ریزد. در این حال، او نیکوترین لحظات را به یاد می‌آورد و از دوری جم می‌نالد. در این گفتگو، مهراب به طور مکرر از درد و غم دل خود می‌گوید و از ناکامی‌های زندگی و مشکلاتی که در این راه با آن‌ها رو به رو شده، شکایت می‌کند. در نهایت، هر دو به احساسات مشترک خود نسبت به عشق و فراق پرداخته و به یکدیگر قوت قلب می‌دهند.
همی گردید مهراب از پی جمبسان جم کزو گم گشته خاتم
هوش مصنوعی: مهراب به دنبال جم میچرخید، مانند جمی که انگشتریاش گم شده است.
غلامان گرد کوه و دشت پویانهمی گشتند یکسر شاه جویان
هوش مصنوعی: ببخشید، در کوه و دشت، خدمتگزاران به دنبال شاه به هر سو در حال گشت و گذار بودند.
پس از یکماه دیدندش در آن کوه چو ماه نو شده باریک از اندوه
هوش مصنوعی: پس از یک ماه، او را در آن کوه دیدند که مانند ماه نو، باریک و نازک شده بود و نشانهای از اندوه در چهرهاش نمایان بود.
ز حسرت چشمهایش رفته در غارسرشک از چشمها ریزان چو کهسار
هوش مصنوعی: چشمان او باعث شدهاند که من در دل غم و اندوهی عمیق فرو بروم و اشکهایم همچون باران از چشمانم بریزد.
چو آن سرو سهی را دید مهراببه زیر پای او افتاد و چون آب
هوش مصنوعی: وقتی مهراب آن سرو بلند را دید، مانند آبی شد که زیر پای او افتاده است.
چو اشک آمد رخ و چشمش بپوشیدز درد دل بسی در خاک غلطید
هوش مصنوعی: وقتی اشک بر صورتش جاری شد، چشمانش را به خاطر درد دلش پوشاند و به همین دلیل بارها بر زمین افتاد و غلتید.
در آتش نیک پای آورد در چنگشکر در تنگ و گوهر یافت در سنگ
هوش مصنوعی: کسی که در سختیها و چالشها صبر و استقامت داشته باشد، در نهایت به کامیابی و موفقیت میرسد و از سختیها به ارزشهای بزرگ دست می‌یابد.
چو لعل از تاج شاهی اوفتادهمیان سنگ خارا دل نهاده
هوش مصنوعی: مانند جواهری قیمتی که از تاج یک پادشاه بر روی سنگی سخت افتاده است، دل من نیز در آنجا قرار گرفته است.
ز بار دل صنوبر خم گرفتهگل سوری ز ماتم غم گرفته
هوش مصنوعی: به خاطر دل سنگین و غمگین، درخت صنوبر به حالت خمیده درآمده و گل صورتی نیز به علت اندوه و ناراحتی پژمرده شده است.
ز فرش اطلس تن مانده تنهامبدل کرده اطلس را به خارا
هوش مصنوعی: از فرش زیبا و نرم بدن، تنها مانده است و این فرش را به سنگ سخت تبدیل کرده است.
به زاری گفت ای شمع شب افروزنمی دانم که افکندت بدین روز
هوش مصنوعی: شمعی با ناله و گریه گفت: نمیدانم چه بلایی به سر تو آمده که به این حال افتادهای.
الا ای نافه مشکین دلبندبدین صحرا کدام آهوت افکند؟
هوش مصنوعی: ای محبوبی که عطر مشکین تو در این بیابان پیچیده است، کدام آهو به خاطر تو در اینجا افتاده و به تو عشق ورزیده است؟
به چین اول ترا ای مشک اذفربه خوناب جگر پرورد مادر
هوش مصنوعی: ای مشک خوشبو، تو در چین به دنیا آمدهای، و مادر تو با عشق و درد دل به تو رسیدگی کرده است.
هوا زد بر دماغت بوی سودافتاد از اندرون رازت به صحرا
هوش مصنوعی: بوی عشق و احساسات درونت به گونهای برتاثیر گذاشته که مانند نسیمی در فضای باز به حس و حال تو افزوده است.
به بوی دوست از مادر بریدیرها کردی وطن، غربت گزیدی
هوش مصنوعی: به خاطر محبت و جذبه دوست، از مادرت جدا شدی و وطن را ترک کردی و به غربت رفتی.
گهی در بحر گردی یا نهنگانگهی در کوه باشی با پلنگان
هوش مصنوعی: گاهی در دریا با نهنگها زندگی میکنی و زمانی دیگر در کوه با پلنگها.
به شب نالنده چون مرغ شب آویزبه روز آشفته چون باد سحر خیز
هوش مصنوعی: در شب مانند پرندهای نالان و در روز همچون بادی آشفته و دلسوز هستم.
چو گل بر باد رفتی در جوانیچو می کردی به تلخی زندگانی
هوش مصنوعی: در جوانی مانند گلی که در باد پراکنده می‌شود، از بین رفتی، همانطور که در زندگی شیرینی را با تلخی تجربه کرده بودی.
سفر کردی به سودای تجارتبسی دیدی ازین سودا خسارت
هوش مصنوعی: به سفر رفتی با هدف تجارت و در این راه بسیاری از ضررها و مشکلات را تجربه کردی.
ز سر بیرون کن این سودای فاسدکه بازاریست سست و جنس کاسد
هوش مصنوعی: این خیال بیهوده و خراب را کنار بگذار، چرا که این فکر مثل یک بازار بیثبات و کالاهای خراب است و ارزشی ندارد.
مکن زاری که از زاری و شیوننیفزاید بجز شادیِ دشمن
هوش مصنوعی: برای غم و زاری کردن، چه فایدهای ندارد؟ جز اینکه فقط به خوشحالی دشمن میافزاید.
ملک یک دم بر آن گفتار بگریستزمانی در فراق یار بگریست
هوش مصنوعی: پادشاه به یاد گفتاری که شنیده بود، لحظهای گریه کرد و سپس در جدایی از یار خود نیز اشک ریخت.
نگار خویش را در خورد خود دیدنگارین آب چشم از دیده بارید
هوش مصنوعی: عاشق زیبایی خود را در آینه دید و به خاطر زیباییاش، اشک شوق از چشمانش جاری شد.
بدان امید کان زیبا نگارشچو اشک از دیده آرد در کنارش
هوش مصنوعی: بدان که امیدی که به نوشته زیبا و دلنشین او دارم، مثل اشکی است که از چشمانم می‌ریزد وقتی در کنارش هستم.
جوابش داد و گفت ای یار همدردمشو گرم و مکوب این آهن سرد
هوش مصنوعی: او پاسخ داد و گفت: ای دوست، همدرد من، نیکو نیست که در برابر این آهن سرد، داغ و پرتنش باشی.
دم گرمت مرا این آتش افروختبه چربی زبان قندیل دل سوخت
هوش مصنوعی: نفسم در گرمای تو جان گرفت و این عشق همچون شعلۀ آتش دل مرا سوزانده است.
مرا منع تو افزون می‌کند شوقوزین تلخی زیادم می‌شود ذوق
هوش مصنوعی: منع تو باعث می‌شود که شوق من بیشتر شود و این تلخی که در دل دارم، باعث لذت و ذوق بیشتری در من می‌شود.
دل عاشق سلامت برنتابدرخ از تیر ملامت برنتابد
هوش مصنوعی: دل عاشق نمیتواند از مشکلات و ملامتها رنج ببرد و به سادگی نمیگذارد که دلسرد و ناامید شود.