بخش ۶۴ - دو بیت شعر
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به رسالت و پیامبری اشاره می‌کند و می‌گوید که فرستادن پیام از طرف خدا کار رسول نیست. او از نسیما (نسیم صبح) می‌خواهد که اگر می‌تواند برآید و پیام را برساند. همچنین، تصویر پرواز دو کبک و بلبل به کوهستان و ساختن دژی زیبا به عنوان مکان امنی برای انتشار پیام را به تصویر می‌کشد. غزل به این صورت آغاز می‌شود که شاعر از جمال و زیبایی الهی سخن می‌گوید.
رسولا خدا را به جایی که دانیچه باشد که از من پیامی رسانی؟
هوش مصنوعی: پیامبر خدا، تو را به کجا میفرستد که میدانی چه چیزی باید به من بگویی؟
نه کار رسول است رفتن به کویشنسیما تو برخیز ار می‌توانی
هوش مصنوعی: نه پیامبر شده است که به محفل تو برود، ای نسیم، اگر می‌توانی برخیز و برو.
ز پیش جم دو کبک بلبل آوازبه کوهستان دژ کردند پرواز
هوش مصنوعی: دو کبک از نزد شاه جم به پرواز درآمدند و در کوهستان دژ آواز خواندند.
بدان دژ پرده‌ای خوش ساز کردندز قولش این غزل آغاز کردند:
هوش مصنوعی: بدان که در آن دژ، پرده‌ای زیبا و خوشنما برپا کردند و به همین دلیل این غزل را آغاز کردند.