بخش ۸۶ - هنرنمائی جمشید و شادیشاه در حضور خورشید و افسر
هوش مصنوعی: این شعر به تصویر کشیدن زیبایی و قدرت سمند (اسب) و شجاعت و صداقت جمشید، یکی از شخصیت‌های افسانه‌ای، می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که هیچ چیزی نمی‌تواند به بلندی و زیبایی این اسب و جمشید برسد. حتی آفتاب و فلک نمی‌توانند به او نزدیک شوند. او در زندگی عشق و زیبایی را به تصویر می‌کشد. همچنین، صحنه‌ای از میدان نبرد را توصیف می‌کند که در آن جمشید با شجاعت و مهارت خود، بر دشمنان پیروز می‌شود و با دوستانش به شادی و جشن می‌پردازد. در نهایت، پیروزی و قدرتی که او به دست می‌آورد، نشان‌دهنده عظمت و توانایی اوست.
چو خورشید فلک برداشت از چینمی یاقوتی اندر جام زرین
هوش مصنوعی: وقتی خورشید از سمت شرق طلوع می‌کند، گویی که در یک جام طلایی، یاقوتی سرخ و درخشان قرار دارد.
ملک در گفت و گوی عزم میدانسر زلف سیه را ساخت چوگان
هوش مصنوعی: در گفت و گوی تصمیم و اراده، خداوند با زلف سیاه را به عنوان چوبی برای بازی چوگان شکل داد.
سر بدخواه در چوگان فکندهز غبغب گوی در میدان فکنده
هوش مصنوعی: بزرگتر و قویتر از آن که تصور شود در میدان تلاش و رقابت، به سمت هدف خود گام برمیدارد و آماده است تا چالشها را بپذیرد.
به نزد قیصر آمد شاد و خرمزمین بوسید کای سالار عالم
هوش مصنوعی: شخصی با شادی و خرسندی به پیش قیصر رفت و زمین را بوسید و گفت: ای مقامدار بزرگ جهان.
شنیده‌ستم که شادی شهسوار استبه میدان نیز مرد کارزار است
هوش مصنوعی: شنیدهام که شادی مانند یک سوارکار است که در میدان نبرد حضوری پررنگ دارد و در کارزار زندگی نقش مهمی ایفا می‌کند.
چو در میدان سواری می‌نمایدز مردان گوی مردی می‌رباید
هوش مصنوعی: وقتی در میدان، سوارکار جوانمردی خود را نشان میدهد، از میان مردان، مردانگی را از آن خود می‌کند.
چو در مجلس نشد دیروز پیروزبه میدان کرد باید میل امروز
هوش مصنوعی: اگر دیروز در جمع نتوانستی پیروز شوی، امروز باید تلاش کنی و در میدان رقابت با عزمی راسخ شرکت کنی.
به میدان ارادت اسب تازیمبه چوگان سعادت گوی بازیم
هوش مصنوعی: ما با اراده و عشق به میدان میرویم و در بازی زندگی، تلاش میکنیم تا بهترینها را به دست آوریم.
توان بودن که این چابک سواریخلاصی بخشدش زآن شرمساری
هوش مصنوعی: آیا ممکن است که این سوار باهوش بتواند او را از این خجالت رها کند؟
ملک بر پشت پران باد پاییچو شاهینی مطوس بر همایی
هوش مصنوعی: فرشتهای بر بالای باد نشسته است، مانند شاهینی بزرگ که بر بالایی مستقر است.
به کف چوگان از زر چون هلالیمه و خورشید را خوش اتصالی
هوش مصنوعی: چون هلالی از زر در دست، چوگان میدرخشد و در آن نور، مه و خورشید به زیبایی به هم پیوستهاند.
چو زلف خود فرس بر ماه می‌تاختبه چوگان گوی با خورشید می‌باخت
هوش مصنوعی: مثل اینکه موهای او مانند اسب در حال حرکت به سوی ماه هستند و او در بازی چوگان در حال باختن به خورشید است.
از آن جانب درآمد خسرو شامشد از گرد سپه گیتی سیه فام
هوش مصنوعی: از آن سو، پادشاه با عظمت وارد شد و به سبب لشکر او، دنیا به رنگ سیاه درآمد.
هزاران مرد چوگان باز شامیروان در موکب از بهر غلامی
هوش مصنوعی: هزاران مرد که چوگان بازی میکنند، به سوی شام در حال حرکتاند تا به خاطر یک جوان دربار مراسمی برپا کنند.
ز دُرّ و لعل بر سر نیم تاجیکه می‌ارزید هر لعلش خراجی
هوش مصنوعی: تاجی که از مروارید و سنگهای قیمتی ساخته شده، آنقدر ارزشمند است که هر کدام از این سنگها باید هزینهای بابت ارزششان پرداخته شود.
چو مه بر ادهم شامی نشستهمیان‌بندی ز زر چون چرخ بسته
هوش مصنوعی: مانند ماهی که بر اسب سیاه نشسته است، وسط آن را با کمربند طلایی مشابه چرخ بستهاند.
چو مشکین زلف چوگانیش بر دوشبه هر جانب هزارش حلقه در گوش
هوش مصنوعی: موهای مشکی و زیبا مانند زلفی بر دوشش آویزان است و از هر طرف حلقههای زیادی به گوشش آویخته شدهاند.
خبر بردند نزدیکان به افسرکه با جمشید شادیشاه و قیصر
هوش مصنوعی: خبر را به افسر رساندند که با جمشید، شادیشاه و قیصر در حال گفتگو هستند.
به میدان گوی خواهد باخت امروزفرس بر ماه خواهد تاخت امروز
هوش مصنوعی: امروز کسی که در میدان مبارزه است، به راحتی میتواند شکست بخورد و به همین خاطر، بر روی اسبش سوار می‌شود تا به سمت قمر (نماد زیبایی و بالندگی) برود.
برون از شهر قصری داشت قیصرکه بودش صحن میدان در برابر
هوش مصنوعی: در خارج از شهر، کاخی از قیصر وجود داشت که حیاط آن در مقابل میدان قرار داشت.
ز ایوان افسر و خورشید عذرابرون رفتند بر عزم تماشا
هوش مصنوعی: از ایوان، تاج و خورشید زیبا بیرون آمدند تا به تماشای دنیا بروند.
بر آن قصر بهشت آیین نشستندنظر بر منظر جمشید بستند
هوش مصنوعی: در آن قصر زیبا و بهشتی، جمع شدند و به تماشای منظرهای که جمشید به نمایش گذاشته بود، پرداختند.
دو ماه مهر طالع چون ستارههمی کردند در میدان نظاره
هوش مصنوعی: دو نفر که در ماه مهر به دنیا آمدهاند، مانند ستارهای در آسمان، در میدان در حال تماشا هستند.
بر آمد از ره میدان رواروز چوگانها هوا شد پر مه نو
هوش مصنوعی: هوای جدیدی با آمدن از میدان و بازی چوگان به وجود آمد و فضایی پر از ماه تازه و دلانگیز ایجاد شد.
ز هر جانب خروش نای برخاستزمین چون آسمان از جای برخاست
هوش مصنوعی: از هر طرف صدای نای بلند شد و زمین مانند آسمان از جای خود بلند شد.
سران اسباب میدان ساز کردندهمایون چتر شاهی باز کردند
هوش مصنوعی: سران و بزرگان میدان را آماده کردند و چتر سلطنت را برای پادشاه گشودند.
ملک شادی شد اول اسب در تاختبه چوگان جلادت گوی می‌باخت
هوش مصنوعی: شادی و خوشحالی مانند اسبی در حال تاخت و تاز است و در بازی چوگان، به قهرمانان جوان باخت میدهد.
گه از چپ گوی می‌زد گاه از راستز سرداران قیصر مرد می‌خواست
هوش مصنوعی: گاهی از سمت چپ، سخنانی به میان می‌آورد و گاهی از سمت راست، از یکی از سرداران قیصر درخواست می‌کند.
ملک از جا بُراق جم برانگیختزمین و آسمان را در هم آویخت
هوش مصنوعی: فرشتهای از جای خود حرکت کرد و زمین و آسمان را به هم پیوند زد.
به چوگان گوی می‌برد از مقابلچو مه رویان به زلف، از عاشقان دل
هوش مصنوعی: او به سبکی و زیبایی، توپ را از مقابل دیگران می‌برد، همچنان که یاران دل با زلفهای عاشقانهشان، دلها را میربایند.
ز پی چندان که شادی می‌دوانیدبجز گرد براق جم نمی‌دید
هوش مصنوعی: بدنبال شادیهای زیاد، جز یک گرد و غبار درخشان چیزی نمی‌دید.
به شادی باز کرد آن نیک پی رویچو اقبال و سعادت همرهش گوی
هوش مصنوعی: آن زن با چهره زیبا و خوشبختی در دل خود، با شادی در را باز کرد و این نشان از خوشبختی و اقبال خوب او بود.
سیه رو ماند شادی بر سر راهنمی‌یارست رفتن در پی شاه
هوش مصنوعی: اگر کسی در زندگیاش غم و اندوه داشته باشد، خوشحالی نمی‌تواند به سراغ او بیاید؛ زیرا در پی رسیدن به اهداف بزرگ، موانع و مشکلات زیادی وجود دارد که باید بر آنها غلبه کرد.
چو خورشید آن قد و شکل و شمایلبدید، این بیتها می‌خواند در دل:
هوش مصنوعی: زمانی که خورشید آن قامت و زیبایی را مشاهده کرد، در دلش این اشعار را سرود.