شمارهٔ ۴۳ - گل بی وفا (بیات ترک)

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به درد و اندوه خود و یک مرغ ناله‌زن در چمن اشاره می‌کند. مرغ از حسرت و وفای‌اش سخن می‌گوید و به آشفته‌حالی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که روزی با گلی عهد یاری بسته، اما متوجه شده که گل وفادار نیست و همیشه با دیگران در ارتباط است. گل به اشک عاشق می‌خندد و شادی‌اش را با کسی تقسیم نمی‌کند. شاعر هشدار می‌دهد که فریب زیبایی گل‌ها را نخورید، زیرا نتیجه‌اش فقط حسرت و روزگار سیاه خواهد بود. گل، که ابتدا نماد وفا بود، حالا به دردی بدل شده و او را دچار جفا کرده‌است.