شمارهٔ ۵۰ - داغ جدایی
هوش مصنوعی: غزل به احساسات شدید محبت و دلتنگی شاعر اشاره دارد. شاعر از ساقی می‌خواهد که بیاید و او را از این درد جدایی نجات دهد. او از سوختن و رنجی که ناشی از غم دوری محبوبش است، می‌گوید و خود را به شمعی تشبیه می‌کند که در غم عاشقی می‌سوزد. با وجود رفتن محبوب، یاد و اثر او در دل شاعر باقی مانده و او هر لحظه از جدایی عذاب می‌کشد. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که با وجود دوری جسمی، عشق و خاطرات محبوب هنوز در دلش زنده‌اند.
ساقیا امشب کجاییتا ز خود یابم رهایی
هوش مصنوعی: ای ساقی، امشب کجا هستی تا از خودم آزاد شوم؟
بی تو از داغ جداییسوختم آتش گرفتم
هوش مصنوعی: بدون تو از شدت غم و درد جدایی خیلی رنج کشیدم و حس میکنم مثل این است که به آتش افتادهام.
تا گذشتی دامن افشاندورم از دل، سیرم از جان
هوش مصنوعی: وقتی که تو از کنارم عبور کردی و دامن زیبايت را به طرف من افکندهای، باعث شدی که من از دل و جان خودم سیر شوم و از تو جدا شوم.
وز غمت چون شمع لرزانسوختم، آتش گرفتم
هوش مصنوعی: از غم تو مانند شمعی لرزان سوختم و به آتش افتادم.
من سراپا اشک و آهمشعله بارد، از نگاهم
هوش مصنوعی: من پر از اشک و آه هستم که از نگاهم سرازیر میشود.
شمع طرب بودی مرا، امشب چرا، از دیده نهانی؟رفتی و از سودای تو، دارد دلم، داغی که ندانی
هوش مصنوعی: شمع شادابی و روشنی من بودی، اما امشب چرا از چشمم پنهان ماندهای؟ تو رفتی و دل من از یاد تو داغی دارد که تو هرگز از آن باخبر نیستی.
داشتم آسودگی در کوی توسوختم چون شمع و گل، بی روی تو
هوش مصنوعی: در کوی تو مثل شمع و گل، در آرامش و راحتی سوختم و جانی نداشتم بیحضور تو.
از خاطرم ای شادی محفل، نرفتیاز چشم تر رفتی، ولی از دل نرفتی
هوش مصنوعی: ای شادی جمع و خوشحالی، تو هرگز از یادم نرفتهای. اگر چه از نظر دور شدهای، اما همچنان در دل من حضور داری.
از چشم تر رفتی، ولی از دل نرفتی
هوش مصنوعی: هرچند که از نزدیکی و دیدار دور شدهای، اما احساس من همچنان به تو وابسته است و فراموشیات برایم ممکن نیست.