در ماتم صبحی
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از پایان خوشی‌ها و زیبایی‌های زندگی سخن می‌گوید. او lament می‌کند که فصل بهار و شادی‌ها به سر آمده و دیگر خبری از گل و زیبایی نیست. شب سپری شده و صبحی که به محفل آن‌ها زندگی و نشاط می‌بخشید، دیگر وجود ندارد. همچنین، اشاره به پایان داستان‌ها و قصه‌ها نیز دارد که به نوعی به پایان خوشی‌ها و زندگی شاد اشاره می‌کند.
دردا که بهار عیش ما آخر شددوران گل از باد فنا آخر شد
هوش مصنوعی: ای کاش که بهار خوشیهای ما به پایان نرسد و دوران شکوفایی گلها به خاطر وزش باد و نابودی به اتمام نرسد.
شب طی شد و رفت صبحی از محفل ماافسانه افسانه‌سرا آخر شد
هوش مصنوعی: شب تمام شد و صبحی از جمع ما گذشت، و داستانسرای ما نیز به پایان رسید.