بخش ۱ - دیباچه
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیباییهای آسمان و کهکشان اشاره میکند و بیان میکند که زمین تنها جایگاه ما نیست. هر ستاره در آسمان نماد یک جهان دیگر است و این دیدگاه فراتر از صرفاً نگاه به زمین است.
خیال من به تماشای آسمان بود استبدوش ماه و به آغوش کهکشان بود است
هوش مصنوعی: در ذهن من تصویری از آسمان نقش بسته بود که ماه بر دوش داشت و در آغوش کهکشان قرار داشت.
گمان مبر که همین خاکدان نشیمن ماستکه هر ستاره جهان است یا جهان بود است
هوش مصنوعی: به گمان نبر که این دنیای فانی و مادی، خانهگاه دائمی ماست، زیرا هر ستارهای که در آسمان میبینیم و یا حتی خود جهان، همگی در حال تغییر و زوال هستند.