بخش ۴۴ - نالهٔ ابلیس
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که او را از غفلت و حالت ناپاکی‌اش آزاد کند. او به ضعف و ناتوانی‌اش در برابر وسوسه‌ها اشاره کرده و ابراز می‌کند که هیچ‌گاه از فرمان‌های خدا سر باز نزده است. شاعر با ناامیدی از وضعیت خود می‌گوید که باید شخصی با خرد و پخته‌تری به یاری او بیاید و از خداوند می‌خواهد تا راهی به سوی مردان خداوندی پیدا کند که او را به درستی هدایت کنند. در پایان، او آرزو می‌کند که در شکست‌ها نیز لذتی الهی یابد.
ای خداوند صواب و ناصوابمن شدم از صحبت آدم خراب
هوش مصنوعی: ای خداوندی که حق و ناحق را میدانی، من به خاطر صحبتهای آدم دچار سردرگمی شدم.
هیچگه از حکم من سر بر نتافتچشم از خود بست و خود را در نیافت
هوش مصنوعی: هرگز از فرمان من سرپیچی نکرد، چشمانش را از خود بست و به درون خود ننگریست.
خاکش از ذوق ابا بیگانه ئیاز شرار کبریا بیگانه ئی
هوش مصنوعی: خاک او به خاطر شادی و لذت از شخص غیر وابستهای است که از آتش عظمت و بزرگی بیگانه است.
صید خود صیاد را گوید بگیرالامان از بندهٔ فرمان پذیر
هوش مصنوعی: صید به صیاد می‌گوید که از من به خدا پناه ببر، زیرا من تابع دستورات و فرمانها هستم.
از چنین صیدی مرا آزاد کنطاعت دیروزهٔ من یاد کن
هوش مصنوعی: از این قید و بند که در آن گرفتار شدم، رهایم کن و به آن اطاعت و بندگی که در گذشته داشتهام، توجه کن.
پست ازو آن همت والای منوای من ، ای وای من ، ای وای من
هوش مصنوعی: من، با تلاش و آرزوهای بلند خود، به اوج رسیدم، اما حالا از ناامیدی و کمهمتی آن مینالیدم. افسوس که این وضعیت برایم چگونه شده است.
فطرت او خام و عزم او ضعیفتاب یک ضربم نیارد این حریف
هوش مصنوعی: او به خاطر فطرت ناپختهاش و عزم ضعیفش، قدرت مواجهه با یک ضربهی محکم را ندارد.
بندهٔ صاحب نظر باید مرایک حریف پخته تر باید مرا
هوش مصنوعی: من نیاز دارم که یک کسی با دانش و تجربه بیشتر از خودم در مقابل من قرار بگیرد، تا بتوانم رشد کنم و بیشتر بیاموزم.
لعبت آب و گل از من باز گیرمی نیاید کودکی از مرد پیر
هوش مصنوعی: در این شعر به این موضوع اشاره میشود که آغاز زندگی و شادیهای آن، نشاندهنده جوانی و ناپایداری است. انسانها در طول عمر خود تغییر میکنند و در نهایت، شاید بتوان گفت که برخی از ویژگیها و بازیهای کودکانه برای یک مرد بزرگسال دیگر قابل دسترس نیست. به عبارتی، هر چه پیرتر میشویم، فاصلهمان از آن innocence و خوشیهای روزگار کودکی بیشتر میشود.
ابن آدم چیست ، یکمشت خس استمشت خس را یک شرار از من بس است
هوش مصنوعی: انسان چیست جز یک مشت گیاه بیارزش؟ و بر این گیاه، تنها یک شعله آتش از من کافی است.
اندرین عالم اگر جز خس نبوداین قدر آتش مرا دادن چه سود
هوش مصنوعی: در این دنیا اگر تنها چیزهایی که وجود دارند بیارزش و خسیس باشند، پس دادن این همه درد و آتش به من چه فایدهای دارد؟
شیشه را بگداختن عاری بودسنگ را بگداختن کاری بود
هوش مصنوعی: شیشه به راحتی ذوب میشود و نیازی به تلاش خاصی ندارد، اما ذوب کردن سنگ کار سختی است و نیاز به تلاش و مهارت دارد.
آنچنان تنگ از فتوحات آمدمپیش تو بهر مکافات آمدم
هوش مصنوعی: من به خاطر پیروزیها و موفقیتهایی که داشتهام، با حالتی خسته و فشرده به نزد تو آمدهام تا با پیامدهای آن روبرو شوم.
منکر خود از تو می خواهم بدهسوی آن مرد خدا راهم بده
هوش مصنوعی: من از تو میخواهم که به من کمک کنی و مرا به آن مرد خدا برسانی، زیرا نمیتوانم به تنهایی به او دسترسی پیدا کنم.
بنده ئی باید که پیچد گردنملرزه اندازد نگاهش در تنم
هوش مصنوعی: کسی باید باشد که با نگاهش به من لرزه بیندازد و مرا تحت تأثیر قرار دهد.
آن که گوید «از حضور من برو» آنکه پیش او نیرزم با دو جو
هوش مصنوعی: کسی که می‌گوید «از نزد من برو»، آنقدر ارزشمند است که حتی اگر از او دور شوم، باز هم برایم بیارزش نیست.
ای خدا یک زنده مرد حق پرستلذتی شاید که یابم در شکست
هوش مصنوعی: خدایا، اگر مردی حقپرست و زنده را ببینم، ممکن است در شکست خود لذتی ببرم.