بخش ۱۲ - ز من هنگامهای وه این جهان را
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از خداوند میخواهد که به کمک او بیاید و جهان را دگرگون کند. او از خدا درخواست میکند که از خاک انسان جدیدی بیافریند و او را از بند دنیای مادی و دغدغههای سود و زیان رها سازد.
ز من هنگامهای وه این جهان رادگرگون کن زمین و آسمان را
هوش مصنوعی: از من حرکت و شور و هیجان بگیر و این دنیا را تغییر بده، زمین و آسمان را تبدیل کن.
ز خاکِ ما دگر آدم برانگیزبِکُش این بندهٔ سود و زیان را
هوش مصنوعی: از خاک ما، دوباره انسانی بساز و این بنده را که در پی سود و زیان است، بیرون بکش.