بخش ۱۹ - چه میخواهی از این مرد تنآسای
هوش مصنوعی: در این ابیات، گوینده از بیثباتی و راحتطلبی مردی صحبت میکند که به هر حالتی تغییر میکند و او در تلاش است تا معنای زندگی را در لحظهای از سجده سحرگاه بیابد، جاییکه نور صبح، چهره شب را میآراید.
چه میخواهی از این مرد تنآسای؟به هر بادی که آمد رفتم از جای
هوش مصنوعی: چه چیزی از این آدم بیتلاش میخواهی؟ او به هر نسیمی که وزید از جایش بلند میشود و میرود.
سحر جاوید را در سجده دیدمبه صبحش، چهرهٔ شامم بیارای
هوش مصنوعی: در صبحی جاودانی، سحر را در حال سجده مشاهده کردم، و خواستم چهرهٔ شبم را زیبا کنم.