بخش ۹۸ - ز سوز این فقیر ره نشینی
هوش مصنوعی: در این غزل از درد و رنج فقر سخن میرود و درخواست میشود که دل این فقیر با شعلهای از امید روشن و پایدار شود. از این امید جدید، امیدی واقعی و یقینی زاده شود که زندگیاش را تغییر دهد.
ز سوز این فقیر ره نشینیبده او را ضمیر آتشینی
هوش مصنوعی: از شدت رنج و درد این فقیر، به او راهی بگشا که وجودش مثل آتش، داغ و سوزان است.
دلش را روشن و پاینده گردانز امیدی که زاید از یقینی
هوش مصنوعی: دلش را با امیدی که از یقین و واقعیت سرچشمه میگیرد، روشن و پایدار کن.