بخش ۱۲۰ - غریبم در میان محفل خویش
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر احساس تنهایی و غریبگی خود را در جمعی که به آن تعلق دارد، بیان میکند. او نمیداند مشکلاتش را با که در میان بگذارد و از این میترسد که اگر غمش را با دل خودش در میان بگذارد، ممکن است راز او فاش شود.
غریبم در میان محفل خویشتو خود گو با که گویم مشکل خویش
هوش مصنوعی: من در جمع دوستان و آشنایان خود احساس تنهایی میکنم، تو بگو با چه کسی باید درباره مشکلاتم صحبت کنم.
از آن ترسم که پنهانم شود فاشغم خود را نگویم با دل خویش
هوش مصنوعی: میترسم که درد و غم پنهانم بهطور ناگهانی نمایان شود، بهطوری که نتوانم آن را با قلب خود بگویم.