بخش ۱۷۱ - هر آن قومی که می ریزد بهارش
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر این است که هر قوم و ملتی که به بهار خود می‌رسد، تنها دمی کوتاه از خوشی و شادابی می‌بیند. اگرچه از خاک آن قوم گل‌هایی مانند لاله می‌روید، اما این گل‌ها در سایه رنگ و بویی محو و کم‌رنگ قرار دارند. به عبارت دیگر، زیبایی‌ها و شادابی‌ها، در دل درد و مشکلات جامعه کهن و رنگ‌باخته‌اند.
هر آن قومی که می ریزد بهارش نسازد جز به بوهای رمیده
هوش مصنوعی: هر قومی که در فصل بهار گل و شکوفه نمیچیند، تنها به بوی خوش و جاودانه آنها دل خوش میکند.
ز خاکش لاله می روید ولیکنقبائی دارد از رنگ پریده
هوش مصنوعی: از خاکش لاله می‌روید، اما لباسش رنگ و رو رفته است.