بخش ۱۹۶ - بروی من در دل باز کردند
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از محبت و لطفی که به او شده سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که از دلش دنیایی ساخته‌اند و به او ارزشی داده‌اند. این ارزش از فیض الهی اوست، به طوری که با این فیض، زیبایی‌هایی چون ماه و ستاره‌ها نیز با او هماهنگ شده‌اند.
بروی من در دل باز کردندز خاک من جهانی ساز کردند
هوش مصنوعی: بر روی من در دل (یعنی در دل من) باز کردند و از خاک من جهانی ساخته‌اند.
ز فیض او گرفتم اعتباریکه با من ماه و انجم ساز کردند
هوش مصنوعی: از لطف و رحمت او، اعتباری کسب کردم که به خاطر آن، آسمان و ستاره‌ها با من نسبت دوستی برقرار کردند.