تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۲۱۶ - کسی کو فاش دید اسرار جانرا

کسی کو فاش دید اسرار جانرانبیند جز به چشم خود جهان را
نوائیفرین در سینه خویشبهاری میتوان کردن خزان را