بخش ۲۱۸ - شب این کوه و دشت سینه تابی
هوش مصنوعی: در شب این کوه و دشت، سکوت و آرامش حاکم است و هیچ صدایی از پرندهای یا جنبش دیگری به گوش نمیرسد. روشناییای هم از چراغهای رهبان وجود ندارد، و تو میدانی که برای روشن شدن این فضا باید آفتاب بتابد.
شب این کوه و دشت سینه تابی نه در وی مرغکی نی موجبی
هوش مصنوعی: در دل شب، این کوه و دشت ساکت و آرام است. در این فضا هیچ صدای پرندهای به گوش نمیرسد و هیچ چیز هیجانانگیزی وجود ندارد.
نگردد روشن از قندیل رهبانتو میدانی که بایدفتابی
هوش مصنوعی: این جمله بیان میکند که نور و روشنایی که از چراغ یک راهب (قندیل رهبان) میآید، نمیتواند به گردی که میتواند از خورشید حاصل شود، برسد. به طور کلی، اشاره به این دارد که برخی چیزها (مثل نور چراغ) هرگز نمیتوانند به اندازه والایی و روشنی خورشید برسند و دارای اهمیت کمتری هستند. در واقع، به نوعی مقایسه بین یک منبع نوری کوچک و منبع نوری بزرگتر و با ارزشتر است.