تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۲۲۲ - درن شبها خروش صبح فرداست

درن شبها خروش صبح فرداستکه روشن از تجلیهای سیناست
تن و جان محکم از باد در و دشتطلوع امتان از کوه و صحراست