بخش ۲۳۶ - هنوز اندر جهان دم غلام است
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به وضعیت نامناسب و ناتمامی جهان اشاره می‌کند و خود را به عنوان غلامی در نظام فقر و ناتوانی معرفی می‌کند. او احساس می‌کند که در این دنیا، فقر و ناتوانی حاکم است و به نوعی انتقاد از قدرت و ملوکیت دارد که در دینش ناپسند شمرده شده است.
هنوز اندر جهاندم غلام استنظامش خام و کارش ناتمام است
هوش مصنوعی: شخصی هنوز در این جهان در حال خدمت به یک نظام است که خود هنوز به کمال نرسیده و کارهایش ناتمام مانده است.
غلام فقرن گیتی پناهمکه در دینش ملوکیت حرام است
هوش مصنوعی: من بنده فقر هستم و در دنیای پر از مادیات، تنها پناه من فقر است، زیرا در دین او، زندگی شاهانه و ثروت اندوزی ممنوع میباشد.