بخش ۲۴۵ - مرا داد این خرد پرور جنونی
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از تاثیرات عمیق محبت و توجه مادر بر روح و روان خود سخن می‌گوید. او به این نکته اشاره می‌کند که آموزه‌های واقعی و ارزشمند را نمی‌توان تنها از طریق کتاب‌ها یا دانش‌های رسمی فرا گرفت، بلکه این آموزه‌ها در دل و نگاه مادر نهفته است و به نوعی جلوه‌ای از سحر و جادو به شمار می‌روند.
مرا داد این خرد پرور جنونی نگاه مادر پاک اندرونی
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که عقل و خردی که پرورش یافته است، به من نوعی دیوانگی و شیدایی داده است، و این حالت ناشی از نگاه مادر پاک و باطنی من است.
ز مکتب چشم و دل نتوان گرفتنکه مکتب نیست جز سحر و فسونی
هوش مصنوعی: از نگاه و احساس نمی‌توان دانش و آگاهی واقعی بهدست آورد، زیرا آموزش و معرفتی که بهدست میآید تنها در دلایل جادویی و دلربایی نهفته است.