بخش ۲۶۹ - چو می بینی که رهزن کاروان کشت
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به این نکته اشاره می‌کند که وقتی می‌بینی که دزدی کاروانی را مورد حمله قرار داده و آن را نابود کرده، نباید از کاروانی که مصیبت دیده سوال کنی که چگونه چنین اتفاقی افتاده است. همچنین هشدار می‌دهد که نباید از علم و دانشی که می‌خوانیم اطمینان داشته باشیم، زیرا ممکن است از همین علم، آسیب و ضرر به جامعه برسد.
چو می بینی که رهزن کاروان کشتچه پرسی کاروانی را چسان کشت
هوش مصنوعی: وقتی می‌بینی که دزد، کاروانی را غارت کرده است، دیگر چه نیازی به پرسیدن دربارهی وضعیت کاروان وجود دارد؟ واضح است که کاروان آسیب دیده و دچار مشکل شده است.
مباش ایمن ازن علمی که خوانیکه از وی روح قومی میتوان کشت
هوش مصنوعی: هرگز نپندار که از دانشی که میآموزی، بیخطر هستی؛ زیرا که ممکن است از آن دانش، بهجای حیات و رشد، موجب آسیب به جامعهای که به آن تعلق داری، شوی.