تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۲۸۷ - کبوتر بچه خود را چه خوش گفت

کبوتر بچه خود را چه خوش گفتکه نتوان زیست با خوی حریری
اگر «یاهو» زنی از مستی شوقکله را از سر شاهین بگیری