بخش ۲۸۹ - خوشا روزی که خود را باز گیری
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع اشاره دارد که باید به درون خود و ارزش‌های واقعی‌مان برگردیم. فقر و عدم دارایی می‌تواند به ما قدرت و حکمت بدهد. زندگی واقعی و جاودان در ایمان و یقین نهفته است و نباید به حدس و گمانی که از آن مطمئن نیستیم دل ببندیم.
خوشا روزی که خود را باز گیریهمین فقر است کو بخشد امیری
هوش مصنوعی: خوشا آن روزی که خودت را پیدا کنی؛ زیرا همین فقر می‌تواند به تو جایگاه بلندی ببخشد.
حیات جاودان اندر یقین استره تخمین و ظن گیری بمیری
هوش مصنوعی: زندگی ابدی در یقین و باور راستین است و نباید به گمان و ظن بسنده کرد، چون اینگونه زندگی کردن منجر به مرگ حقیقی میشود.