تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۳۰۰ - نگرید مرد از رنج و غم و درد

نگرید مرد از رنج و غم و دردز دوران کم نشیند بر دلش گرد
قیاس او را مکن از گریه خویشکه هست از سوز و مستی گریهٔ مرد