بخش ۳۰۷ - برون کن کینه را از سینهٔ خویش
هوش مصنوعی: این شعر به ما توصیه می‌کند که کینه و دشمنی را از دل خود بیرون کنیم، زیرا این احساسات تنها به خود ما آسیب می‌زند. همچنین تاکید می‌کند که نباید دیگران را مورد غارت یا آسیب قرار دهیم، بلکه باید به همدیگر احترام بگذاریم و به دل‌ها آسیب نزنیم. در نهایت، شعر به نوعی دعوت به آرامش و بخشش است.
برون کن کینه را از سینهٔ خویشکه دود خانه از روزن برون به
هوش مصنوعی: کینه و نفرت را از دل خود خارج کن، زیرا که مانند دودی است که از پنجره بیرون میرود و باعث آزار و ناراحتی میشود.
ز کشت دل مده کس را خراجیمشو ای دهخدا غارتگر ده
هوش مصنوعی: از دل کسی چیزی مگیر و به هیچکس مالیات نده. ای دهخدا، تو که زمین را به تاراج میبری، احتیاط کن.