تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۳۱۰ - دلن بحر است کو ساحل نورزد

دلن بحر است کو ساحل نورزدنهنگ از هیبت موجش بلرزد
ازن سیلی که صد هامون بگیردفلک با یک حباب او نیرزد