بخش ۳۱۴ - تو میگوئی که دل از خاک و خون است
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به بررسی حال دل و وضعیت انسانی می‌پردازد. او بیان می‌کند که دل از عناصر ابتدایی چون خاک و خون ساخته شده و تحت تأثیر نیروهای محدودکننده‌ای مانند "کاف" و "نون" قرار دارد. با این حال، دل انسان هرچند در سینه‌اش جای دارد، اما از مسائل و دغدغه‌های دنیای مادی فراتر رفته و به جایگاهی بالاتر رسیده است.
تو میگوئی که دل از خاک و خون استگرفتار طلسم کاف و نون است
هوش مصنوعی: تو میگویی که دل انسان از درد و رنج ساخته شده و در دام یک طلسم عجیب و غریب گرفتار است.
دل ما گرچه اندر سینهٔ ماستولیکن از جهان ما برون است
هوش مصنوعی: دل ما با اینکه در سینهمان قرار دارد، اما حقیقتاً از دنیای ما جداست.