بخش ۳۵۶ - دو صد دانا درین محفل سخن گفت
هوش مصنوعی: در این شعر اشاره به جمع دانایانی است که در محفل سخن می‌گویند و سخنشان زیبا و لطیف است. اما شاعر از شنونده می‌خواهد که بگوید آن چشم بینا کیست که توانسته خاری را ببیند و درباره‌ی حال چمن سخن بگوید. این شعر به لایه‌های عمیق‌تر درک و بینایی انسانی اشاره دارد.
دو صد دانا درین محفل سخن گفتسخن نازکتر از برگ سمن گفت
هوش مصنوعی: در این محفل، دوصد فرد دانا صحبت کردند و هر کدام حرفی زدند که بسیار لطیف و ظریف تر از برگ گل بود.
ولی با من بگو آن دیده ور کیست؟که خاری دید و احوال چمن گفت
هوش مصنوعی: اما با من بگو آن کسی که دیدگانش بیناست کیست؟ که وقتی خار را میبیند، حال چمن را هم بیان میکند.