غزل شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به غفلت و بی‌خبری از حقیقت اشاره می‌کند و می‌گوید که جهانی وسیع و پر از رازها در اطراف او وجود دارد. او با حسرت از تلاش برای یافتن راهی برای درک بهتر زندگی سخن می‌گوید و به نقش‌های بی‌فایده‌ای که انسان‌ها در جستجوی حقیقت می‌زنند، اشاره می‌کند. همچنین، شاعر از درد و رنج‌های موجود در زندگی و شرط انسان بودن سخن می‌گوید و به محبت و امید در این دنیا تأکید می‌کند. نهایتاً، او به نیاز به آگاهی و بینش عمیق‌تر در زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که گوش دادن به ناله‌های درونی می‌تواند رهایی‌بخش باشد.
کسی در بندغفلت‌مانده‌ای چون من ندید اینجادو عالم یک درباز است و می‌جویم کلید اینجا
هوش مصنوعی: هیچکس مانند من که در غفلت و خواب هستم، در اینجا ندیده که دو جهان در یک درِ باز قرار دارد، و من در جستجوی کلید ورود به اینجا هستم.
سرا‌غ منزل مقصد مپرس از ما زمینگیرانبه سعی نقش پا راهی نمی‌گردد سفید اینجا
هوش مصنوعی: به دنبال مقصد خود نباشید و از ما نپرسید؛ ما که در این مسیر زمینگیر شدهایم، تنها با تلاش و زحمت نمیتوانیم راهی پیدا کنیم، چرا که در اینجا هیچ نشانه و راه روشنی وجود ندارد.
تپیدن ره ندارد در تجلیگاه حیرانیتوان گر پای تا سر اشک شد نتوان چکید اینجا
هوش مصنوعی: در جایی که حیرت و شگفتی وجود دارد، نباید انتظار حرکت و راهی داشته باشی. اگر تمام وجودت از اشک پر شده باشد، نمیتوانی اینجا قطرهای بریزی.
ز گلزار هوس تا آرزو برگی به چنگ آردبه مژگان عمرها چون ریشه می‌باید دوید اینجا
هوش مصنوعی: انسان در زندگی باید در پی آرزوها و خواستههایش باشد، زیرا برای رسیدن به آنها باید تلاش کند و همچون ریشهها در زمین، به خود سختی دهد و در جستجوی اهدافش گام بردارد.
تحیر گر به چشم انتظار ما نپردازدچه وسعت می‌توان چیدن ز آغوش امید اینجا
هوش مصنوعی: اگر کسی در انتظار ما نباشد و تحیر نکند، آنگاه چه اندازه می‌توان از آغوش امید در اینجا بهرهمند شد.
ترشرویی ندارد یمن جمعیت در این محفلچو شیر این سرکه‌ات از یکدگر خواهد برید اینجا
هوش مصنوعی: در این جمع، کسی با ناراحتی و تلخی رفتار نمیکند، چرا که مانند شیر، این سرکه (که به معنای تلخی است) از یکدیگر جدا خواهد شد. اینجا فضایی است که هیچکس نمیتواند به صورت منفی با دیگران برخورد کند.
به دل نقشی نمی‌بندد که با وحشت نپیونددنمی‌دانم کدامین بی‌وفا آیینه چید اینجا
هوش مصنوعی: دل هیچ تصویری را نمیپذیرد که با ترس و دلهره همراه باشد. نمیدانم کدام شخص ناپایدار اینجا اینگونه آیینهای قرار داده است.
مرا از بی‌بری هم راحتی حاصل نشد، ورنهبهار سایه‌ای رنگین‌تر از گل داشت بید اینجا
هوش مصنوعی: من حتی از بی‌خبری هم آرامش نگرفتم، وگرنه بهار در اینجا سایه‌ای داشت که رنگش از گل زیباتر بود.
گواه کشتهٔ تیغ نگاه اوست حیرانیکفن بردوشی بسمل بود چشم سفید اینجا
هوش مصنوعی: نگاه او مانند تیغ آدم را سرگردان کرده و او به نوعی کشتهی این چشمهاست. اینجا فردی با کفن بر دوش در حیرت از زیبایی و قدرت چشمهای سفید او قرار دارد.
کفن در مشهد ما بینوایان خونبها داردز عریانی برون آ گر توانی شد شهید اینجا
هوش مصنوعی: در مشهد، برای فقیران، کفن قیمت و ارزش خاصی دارد؛ پس اگر میتوانی، از برهنگی و بیپناهی فرار کن و در اینجا شهید شو.
هجوم درد پیچیده‌ست هستی تا عدم بیدلتو هم گر گوش داری ناله‌ای خواهی شنید اینجا
هوش مصنوعی: درد و رنج به شدت زندگی را در بر گرفته و به سمت نابودی میبرد. اگر به周ز خود توجه کنی، در اینجا میتوانی صدای ناله‌ای را بشنوی.