غزل شمارهٔ ۱۴۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حیرت و شگفتی خود در مقابل زیبایی و وجود معشوقش سخن می‌گوید. او ناله‌هایی از غم و اندوه خود می‌خواند و از سرنوشت بد و بی‌انصافی که به او رسیده، شکایت می‌کند. شاعر به طبیعت و دنیای اطرافش اشاره می‌کند و می‌گوید که همه چیز تحت تأثیر معشوقش قرار دارد. او به قدرت و جذبه‌ی نگاه معشوق اشاره کرده و بیان می‌کند که حتی احساسات و عواطفش نیز تحت تأثیر وجود اوست. در نهایت، او به دیوانگی و بلاتکلیفی خود در عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر آزادی بخواهد، نمی‌تواند از مضمون و زیبایی معشوقش فرار کند.
کرده‌ام سرمشق حیرت سرو موزون توراناله می‌خوانم بلندیهای مضمون تو را
هوش مصنوعی: در تلاش هستم تا زیبایی و هماهنگی تو را الگوی خود قرار دهم و به بلندای معانی تو ناله میزنم.
شام پرورد غمم با صبح اقبالم چه‌کارتیره‌بختی سایهٔ بید است مجنون تو را
هوش مصنوعی: شام غمانگیز من، با صبح خوبی که دارم چه کاری میتواند برای بخت بد من انجام دهد؟ سایهی بید، تو را مجنون کرده است.
خاکهای این چمن می‌بایدم بر سر زدنبسکه‌گل پوشید نقش پای‌گلگون تو را
هوش مصنوعی: میخواهم خاکهای این چمن را بر سر بریزم، زیرا آنقدر گل در آن روییده که نقش پاهای تو با رنگ سرخ را به یادگار گذاشته است.
ساز محشرگشت آفاق از نگاه حیرتمدرنی مژگان چه فریاد است مفتون تو را
هوش مصنوعی: دنیا به خاطر نگاه شگفتزدهام به هم ریخته است و از چشمانم نالهای بلند برمیخیزد که از شدت شیفتگی به توست.
شور استغنابرون از پرده‌های عجز نیسترشتهٔ ماسخت پیچیده‌ست قانون تو را
هوش مصنوعی: شور و هیجان به خاطر ناتوانی و کمبود نیست، بل که قانون تو این است که در دل سختیها و مشکلات، رشتهای از استقامت و توانمندی وجود دارد.
فهم یکتایی‌ست فرق اعتبارات دوییعمرهاشد خوانده‌ام برخویش افسون تورا
هوش مصنوعی: درک یگانگی، تفاوتهای دوگانگی را کنار میزند. سالهاست که این سرنوشت را برای خودم نوشتهام و جادو و سحر تو را شناختهام.
هرچه می‌بینم سراغی از خیالت می‌دهدهردو عالم یک‌سر زانوست محزون تورا
هوش مصنوعی: هر چیزی که می‌بینم یادآور توست. تمامی دنیا در یک حالت غمگین به حال تو زانو زده است.
ای دل‌دیوانه صبری‌کز سویدا چاره نیستدیدهٔ آهو فرو برده‌ست هامون تو را
هوش مصنوعی: ای دل دیوانه، صبر کن، چون چارهای جز صبر نیست. چشمان آهو در دشت تو را در خود غرق کردهاند.
بیدل آزادی گر استقبال آغوشت کندآنقدر واشوکه نتوان بست مضمون تو را
هوش مصنوعی: اگر آزادی در آغوش تو جا بگیرد، دیگر هیچ کس نمی‌تواند موضوع تو را محدود کند.