غزل شمارهٔ ۲۶۹
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و شادی می‌پردازد که از نوشیدن شراب (مینای دیوانگی) به دست می‌آید. شاعر از خصلت‌های خوشایند مینا و تأثیر آن بر روح و جان انسان سخن می‌گوید. او تأکید می‌کند که زهد و خشک‌سالی زاهدان هیچ ارزش ندارد و بهتر است انسان از خوشی‌ها و لذت‌های زندگی بهره‌مند شود. مینا به عنوان نماد زندگی و شادی، به انسان جان تازه می‌بخشد و شخص را از غم و ناامیدی رهایی می‌دهد. شاعر در نهایت تأکید می‌کند که جان و دل انسان در پی خندیدن و شاد زیستن در میناست.
بیا خورشید معنی را ببین ازروزن میناکه یاد صبح صادق می‌دهد خندیدن مینا
هوش مصنوعی: بیا و نور حقیقت را از درون ظرف شفاف ببین که یادآور صبح روشن و صادقانه است و سبب شادی و سرزندگی میشود.
ز زهد خشک زاهد نیست باکی سیر مستان راکه ایمن از خزان باشد بهارگلشن مینا
هوش مصنوعی: از زهد و پرهیزکاری خشک زاهدان، هیچ نگرانی نیست، چرا که افرادی که در حال نوشیدن هستند، از پاییز و مشکلات دورند و بهار و زیباییهای باغ مینا را تجربه میکنند.
زنام می، زبانم مست و بیخود در دهان افتدنگاهم رنگ می پیداکند از دیدن مینا
هوش مصنوعی: ز نام شراب، زبانم به مستی و بیخودی میافتد و نگاه من از دیدن مینا رنگی میگیرد.
مسیح وقت اگرکس باده را خواند عجب نبودکه هردم باده جان تازه بخشد در تن مینا
هوش مصنوعی: اگر زمانی مسیح نوشیدنی را صدا کند، چیز عجیبی نیست که همیشه این نوشیدنی جان تازهای به بدن می‌دهد.
سلامت یک‌قلم در مرکزسنگ‌ست اگر دانیشکست یأس می‌پیچد به خود بالیدن مینا
هوش مصنوعی: اگر بفهمی که یک قلم در مرکز سنگ چقدر میتواند با دوام و سالم باشد، متوجه میشوی که یأس و ناامیدی به خود می‌پیچد و زیبایی و شکوه زندگی مانند مینا (سفال) درخشان است.
وداع معنی‌ات از لب‌گشودنهاست ای غافلپری‌گردد پریشان آخر از خندیدن مینا
هوش مصنوعی: با باز کردن لبان و گفتن وداع، مفهوم تو نمایان میشود. ای کسی که غافل هستی، در نهایت پری به خاطر خندیدن مینا دچار آشفتگی میشود.
سرشت‌ما و میناگویی ازیک خاک شد بیدلکه ما را دل به تن می‌خندد از خندیدن مینا
هوش مصنوعی: ما و مینا از یک سرشت و خاک هستیم، بیدل (دلسوخته) که دل ما از خندیدن مینا به خنده می‌آید.