غزل شمارهٔ ۲۷۲
هوش مصنوعی: در این شعر به توصیف حال و هوای مینا، که نماد شراب و لذت‌های مادی است، پرداخته می‌شود. شاعر به تاثیرات مثبت و منفی شراب بر روی انسان‌ها اشاره می‌کند و بیان می‌کند که چگونه این لذت‌ها باعث جنون و شرم در دل مستان می‌شود. همچنین به تضاد بین زاهدان و مستان اشاره می‌کند و به طور کلی رابطه‌ی انسان با مینا و عشرت را به تصویر می‌کشد. این شعر به نوعی دعوت به تجربه‌ی لذت‌های زندگی، با وجود خطرات و عواقب آن است، و به حساسیت‌های عاطفی و اجتماعی انسان‌ها نیز می‌پردازد.
چندین دماغ دارد اقبال و جاه مینابر عرش می‌توان چید از دستگاه مینا
هوش مصنوعی: می‌توان بسیاری از خوشبختیها و مقامها را از زیبایی و جذابیت زندگی به دست آورد. درواقع، آنچه که در دنیا وجود دارد، گویای امکان بهرهمندی از زیباییهای خاص است.
رستن ز دورگردون بی‌می‌کشی‌محال‌استدزدیده‌ام ز مینا سر در پناه مینا
هوش مصنوعی: رهایی از چرخ فلکی که ما را به دور میاندازد، بدون نوشیدن شراب ممکن نیست. من از ظرف مینا به طور پنهانی سر برآوردهام و در سایهی آن آرامش یافتهام.
دورفلک جنون‌کرد ما را خجل برآوردبرخود زشرم بستیم آخرگناه مینا
هوش مصنوعی: چرخ زمان ما را به جنون کشاند و باعث شرمساریام شد. در نهایت، به خاطر گناهی که در دل داریم، بر خود خجالت میکشیم.
تا می‌رسد به ساغربرهوش ما جنون زدیوسف پری برآمد امشب زچاه مینا
هوش مصنوعی: شب هنگام، وقتی که به دست ما می‌رسد، حالتی دیوانهوار به ما دست میدهد؛ گویا یوسف زیبایی از چاه مینا بیرون آمده است.
زاهد به بزم مستان دیگرتو چهره منمایشبهای جمعه‌کم نیست روز سیاه مینا
هوش مصنوعی: ای زاهد، دیگر خودت را در محفل شاد مستان نشان نده، زیرا شبهای جمعه که به سر می‌رسد، روزهای سیاه مینا کم نیست.
با این درشت‌خویان بیچاره دل چه سازدعمری‌ست بر سرکوه افتاده راه مینا
هوش مصنوعی: با این افراد سختگیر و بیرحم، دل بیچاره چه کار میتواند بکند؟ سالهاست که در بالای کوه به دنبال راهی برای نوشیدن شراب و خوشحالی هستم.
دلها پر است باهم‌گرحرف‌و صوت‌داریمقلقل درین مقام است یکسرگواه مینا
هوش مصنوعی: دلها پر از احساس و گفتگو هستند، و وقتی که صحبت و صدایی داریم، اینجا همچون گواهی از وجود میناست.
با دستگاه عشرت پر توام است‌کلفتچشم تری نشسته‌شت بر قاه‌قاه مینا
هوش مصنوعی: من با وسایل خوشی و لذت احاطه شدهام و کلفت چشمهای زیبا در کنار من نشسته و در حال خوشگذرانی هستند.
شرم‌خمار مستی خون‌گشت و سر نیفراختآخرنگون برآمد ازسینه آه مینا
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر تصویری از حالت مستی و شرم را به تصویر می‌کشد. در حالی که شرم و خماری ناشی از مستی بر چهره نشسته است، احساسات و درد درون او به او اجازه نمیدهد که سرش را بالا بگیرد. در نهایت، یک آه عمیق از دلش برمیآید و حسی شفاف و زنده از زندگی و مینا (شراب) در او ایجاد می‌کند. این بیت به تضاد بین شرم و احساسات عمیق درونی اشاره دارد.
نازکدلان این بزم آمادهٔ شکستنداز وضع پنبه زنهار مشکن‌کلاه مینا
هوش مصنوعی: عاشقهای حساس و لطیف در این مجلس آمادهٔ آسیب و شکست هستند. پس از پنبه با احتیاط استفاده کن و کلاه مینا را خراب نکن.
پاس رعایت دل آسان مگیر بیدلبا هر نفس حسابی‌ست درکارگاه مینا
هوش مصنوعی: به آسانی دل دیگری را نرنجان، زیرا هر لحظه در کار دلسوزی و محبت حساب و کتابی وجود دارد.