غزل شمارهٔ ۳۲۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به دعوت از محبوب خود اشاره دارد و دلتنگی و احساس تنهایی خود را بیان می‌کند. او از محبوب می‌خواهد که به محفل بیاید و از فرصت‌های زندگی بهره‌برداری کند. شاعر به زیبایی فرصت‌ها و لذت‌ها اشاره می‌کند و از محبوب می‌خواهد که با آمدنش، فضای غمگین و بی‌روح را به شور و نشاط تبدیل کند. او به توانایی و قدرت محبوب اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که به جمع دوستان بپیوندد و زندگی را با حضورش رنگین‌تر کند. شاعر در نهایت به ناامیدی و عدم توانایی خود در جستن راهی برای رسیدن به محبوب اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که برای یک بار هم که شده، به او توجهی کند.
چه فسردگی بلد تو شد که به محفل من و ما بیاکه گشود راه غنودنت که درین فسانه‌سرا بیا
هوش مصنوعی: چرا چنین افسرده به نظر میرسی؟ بیا و به جمع ما بپیوند که فرصتی برای آرامش و دلگشتگی فراهم شده است. در این دنیای داستانها و افسانهها، به ما ملحق شو.
نفسی‌ست مغتنم هوس طربی و حاصل عبرتیسر بام فرصت پر فشان چو سحر به کسب هوا بیا
هوش مصنوعی: فرصتی پیش آمده که باید از آن بهره برد و لذت ببری. در این وادی، عبرتی وجود دارد که از آن میتوان درس گرفت. در اوج نشاط و شادابی، مثل سحر، بیایید تا از این فضا و حال خوب استفاده کنیم.
تک‌وتاز و هم جنون عنان به سپهر می‌بردت کشانتو غبارباخته‌طاقتی به زمین عجز رسا بیا
هوش مصنوعی: با شتاب و جنون، تو را به آسمان میبرد و چون غباری که بر روی زمین نشسته، تو را به سمت پایین میآورد. بیا و تسلیم نکن، چرا که ناتوانیات به روشنی در حال نمایان شدن است.
به غبار قافلهٔ سلف نرسیده‌ای و گذشته‌ایصف پیش می‌زندت صلا که بیا و رو به قفا بیا
هوش مصنوعی: تو هنوز به گرد و غبار کاروان گذشته نرسیده‌ای و از آن عبور کردهای، در این حال صدایی به تو میگوید که بیا و به عقب برگرد.
سر و پا دمی که به هم رسد، تک‌وتازها به قدم رسدخم انتظار تو می‌کشم به وداع قد دوتا بیا
هوش مصنوعی: هر لحظهای که در کنار هم باشیم، لحظات قشنگی را رقم میزنیم. من در انتظار تو هستم و این انتظار را با اشتیاق میگذرانم. پس به فرود آمدن بیا.
به بتان چه تحفه برد اثر ز ترانه قسمی دگربه رهت سیه شده خون من به بهار رنگ حنا بیا
هوش مصنوعی: به بتها چه هدیهای میتوان برد، در حالی که تأثیر ترانهای دیگر بر ذهنم است. در مسیر تو، خون من به رنگ سیاه درآمده، بیا تا بهاری با رنگ حنا برایت بیاورم.
کس ازین حدیقه نمی‌برد کم‌وبیش قسمت بی‌سببچو چنار کو طلب ثمر به هزار دست دعا بیا
هوش مصنوعی: هیچکس از این باغ و نعمتها بهرهای نمی‌برد، مگر به دلایلی که او را مستحق کند. مانند چنار که به دنبال ثمر خود خواهد بود و به همین خاطر هزاران بار دعا می‌کند.
به ادای ناز فضولی‌ات سر و برگ حسن قبول کوستم است دعوت شه کنی که به کلبه‌های گدا بیا
هوش مصنوعی: به خاطر فریبندگی و زیبایی ظاهریات که باعث میشود دیگران تحت تأثیر قرار بگیرند، ظلمی است که از تو انتظار میرود که به مهمانی دعوت کنی. دعوت کردن به خانههای فقیران نشاندهنده نوعی بیعدالتی است.
به فسون حاجت هرزه‌دو، در جرأتی نگشوده‌امز حیا رسیده به گوش من که عرق کن آبله‌پا بیا
هوش مصنوعی: در جایی گفته شده که از سر حیا و شرم، نتوانستهام به خواستههای بیهودهام بپردازم و به همین خاطر، صدایی به من رسیده که مرا به تلاش و کوشش دعوت می‌کند.
تو چو شمع در بر انجمن به هوس ستمکش سوختنکف پا نشسته به راه سرکه بلغز و جانب ما بیا
هوش مصنوعی: تو مانند شمع در جمعی، با آرزوی ستمکش سوختن، در جا نشستهای. بیا و به سمت ما بیا که جانبخش بوسهای هستیم.
من بیدل از در عاجزی به چه سو روم، به کجا رسمهمه‌سوست حکم برو برو همه‌جاست شور بیا بیا
هوش مصنوعی: من، بیدل، به خاطر ناتوانیام نمیدانم به کجا بروم یا به کدام سو برسم. در هر جا که بروم، دستوری از جانب نیروهای بالادست وجود دارد که میگوید برو، و در هر مکان شور و شوقی وجود دارد که میگوید بیا.