غزل شمارهٔ ۳۳۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره می‌کند و از تأثیرات شگرفی که وجود او بر روح و جانش دارد، سخن می‌گوید. او تصویر زیبایی از معشوق را با نمادهایی چون آینه، شبنم، و جوهر به تصویر می‌کشد و تأکید می‌کند که زندگی بدون وجود معشوق خالی و بی‌مفهوم است. شاعر به غفلت و بی‌توجهی خود نسبت به لحظه‌های ناب عشق اشاره می‌کند و از لرزش دلش به هنگام یادآوری زیبایی معشوق می‌گوید. در نهایت، او به حیرت و شگفتی خود از زیبایی معشوق اعتراف می‌کند و این زیبایی را به گونه‌ای توصیف می‌کند که فقط در تماشای آن می‌توان به عمق عشق پی برد.
اگر برافکنی از روی ناز طرف نقاببلرزد آینه برخود چوچشمهٔ سیماب
هوش مصنوعی: اگر به آرامی و با زیبایی نقاب را کنار بزنی، آینه در مقابل تو به شدت میلرزد، مثل اینکه زلالی و درخشش نقره از دل آن آشکار شود.
به یاد شبنم‌گلزار عارضت عمری‌ستخیال مشق شنا می‌کند به موج‌گلاب
هوش مصنوعی: به یاد زیبایی و لطافت چهرهات، همواره در ذهنم خاطراتی زنده است که مانند شنا کردن در آبهای گلاب، خوشبو و دلنشین هستند.
زبرق حیرت حسنت چوموج درگوهردرآب آینه محوند ماهیان‌کباب
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و درخشندگی تو مانند نور در آب آینه، ماهیان سرزنده و شگفتزده به تماشا ایستادهاند.
خیال وصل توپختن دلیل غفلت ماستکتان چه صرفه برد در قلمرو مهتاب
هوش مصنوعی: تصور رسیدن به عشق و وصال باعث شده که از واقعیت غافل شویم. در حالی که ارزش کتان در زیبایی و روشنی ماه تابان چه میتواند باشد؟
عروج همت ما خاک شد زشرم نفسکسی چه خیمه فرازد به این‌گسسته طناب
هوش مصنوعی: همت و تلاش ما به خاطر شرم و خجالت کسی سرانجام به خاک بدل شد. چه کسی میتواند با این وضعیت ناپایدار و درهم ریخته به برپایی یک خیمه بپردازد؟
در این چمن همه‌گر صد بهارپیش آیدز رنگ رفتهٔ ما می‌توان‌گرفت حساب
هوش مصنوعی: در این باغ، اگر صد بهار هم بیاید، باز هم نمیتوان از رنگ و جلوهی رفتهی ما چیزی به دست آورد.
چه غفلت است‌که از ما به موج تیغ نرفتوگرنه قطرهٔ آبی‌ست نشتر رگ خواب
هوش مصنوعی: چه غفلتی است که از ما به دست تیغ نمیرسد؟، وگرنه همانند یک قطره آب، برش عمیقی در رگ خواب ایجاد می‌کند.
به طبع قطره تپش آرمید وگوهرشدچه فیضها که ندارد طریقهٔ آداب
هوش مصنوعی: قطره به آرامش رسید و تبدیل به مروارید شد؛ چه نعمتهایی که در راه و طریق خوب زیستن وجود ندارد.
فضای بیخودی‌ات خالی از بهاری نیستبرون خرام ز خود، رنگ رفته را دریاب
هوش مصنوعی: فضای دور و بر تو همیشه پر از تازگی و زیبایی است، پس از خودت فاصله بگیر و زیباییهای از دست رفته را دوباره ببین و احساس کن.
ز بسکه محوتماشای او شدم بیدلهزارآینه از حیرتم رسید به آب
هوش مصنوعی: به خاطر آنکه به شدت مشغول تماشای او شدم، چنان حیرتزدهام که هزار آینه مملو از حیرت به آب رسید.