غزل شمارهٔ ۳۵۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جلال محبوبی می‌پردازد که به عنوان نماینده آفتاب و بهار تجلی می‌کند. شاعر با استفاده از تصاویری مثل سایه، آینه و چمن، نشان می‌دهد که وجود محبوب، نور و زندگی را در جهان پخش کرده است. او همچنین به تضاد میان روشنی صفات محبوب و غفلت انسان‌ها اشاره می‌کند و از تاثیر زیبایی محبوب بر دل‌ها و ذهن‌ها سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر با تحیری از زیبایی‌های محبوب، احساسات خود را بیان کرده و به این نتیجه می‌رسد که آن قدس، نور و زیبایی اصلی در دنیا، همان محبوب است.
ای چیده نقش پای تو دکان آفتابدر سایهٔ تو ریخته سامان آفتاب
هوش مصنوعی: ای سایهٔ تو، نقش پای تو در دکان آفتاب، نظم و ترتیب زندگی را تحت تأثیر خود قرار داده است.
از طلعت نقاب طلسم بهار صبحدر جلوهٔ تو آینه‌ها کان آفتاب
هوش مصنوعی: چهره زیبای تو مانند طلوع بهار میدرخشد و آینه‌ها به خاطر تابش تو مانند آفتاب روشن و جلا یافتهاند.
سروقدتومصرع موزونی چمنزلف‌کج تو خط پریشان آفتاب
هوش مصنوعی: قد زیبا و استوارت مانند موزونترین شعر است و زلفهای کج و آشفتهات همچون خطی پریشان در نور خورشید میتابد.
در مکتبی‌که دفتر حسنت رقم زندیک نقطه است مطلع دیوان آفتاب
هوش مصنوعی: در مدرسی که زیبایی‌های تو را ثبت می‌کند، یکی از نشانهها آغازگر کتاب نور خورشید است.
هر دیده نیست قابل برق تجلیتتیغ‌آزماست پیکر عریان آفتاب
هوش مصنوعی: هر چشمی نمیتواند جلوهی درخشان شمشیرآسا و بدون حجاب آفتاب را ببیند.
خلق کریم آینهٔ دستگاه اوستپرتو بس است وسعت دامان آفتاب
هوش مصنوعی: آدمهای بزرگوار و خوب، نمایانگر قدرت و عظمت خداوند هستند. نور و روشنی که از آنها میتابد، نشاندهندهی بیکرانگی و دلسوزی خداوندی است که همچون آفتاب گسترده و فراگیر است.
شبنم صفت زخویش برآتا نظرکنیوضع جهان به دیدهٔ حیران آفتاب
هوش مصنوعی: اگر به زیبایی و ظرافت شبنم توجه کنی، بیتردید وضعیت جهان را با چشمانی حیرتزده همچون آفتاب خواهی دید.
هر صبح چاک پیرهنی تازه می‌کندیارب به دست‌کیست‌گریبان آفتاب
هوش مصنوعی: هر روز صبح، پیراهنی نو و تازه به تن می‌کند. ای کاش کسی باشد که بتواند گریبان خورشید را بگیرد.
غفلت به چشم صافدلان نورآگهی استنظاره است لمعهٔ مژگان آفتاب
هوش مصنوعی: غفلت برای افرادی که دلهای پاک و روشن دارند، مانند نوری است که به آنها آگاهی می‌دهد. این غفلت مانند نوری است که از مژگان آنها به سمت خورشید میتابد و نظر آنها را جلب می‌کند.
هر ذره درد ازکف خاک فسرده‌اممشق تحیری ز دبستان آفتاب
هوش مصنوعی: من هر ذرهای از درد را از خاک پژمردهام حس میکنم و این احساس، برایم مانند درسهایی است که از آفتاب میآموزم.
بیدل زحسن نوخط اوداغ حیرتمکانجاست دست سایه به دامان آفتاب
هوش مصنوعی: بیدل از زیبایی خط نو انسان حیران است و نمیداند که سایه کجا رفته است، در حالی که آفتاب در دامنش است.