غزل شمارهٔ ۶۸۹
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حالات انسانی در برابر سرنوشت و تقدیر می‌پردازد. شاعر از نیروی عجز و وابستگی به قضا و قدر سخن می‌گوید و اینکه زندگی ما تحت تأثیر سرنوشتی است که بر ما تحمیل شده است. او به تصویر کشیدن محدودیت‌های شخصی و فشارهای روحی ناشی از این محدودیت‌ها می‌پردازد. در این میان، او از جاذبه‌ها و زیبایی‌های زندگی یاد می‌کند که می‌تواند به آرامش و رهایی منجر شود، اما در عین حال می‌گوید که قلب و احساسات ما در عذاب و تاریکی هستند. در پایان، شاعر خواهان توجه و دعا برای رهایی از این قید و بندها است.
چنین‌که نیک وبد ما به عجزوابسته‌ستقضا به دست حنا بسته نقش ما بسته‌ست
هوش مصنوعی: هرچه در زندگی ما خوب یا بد اتفاق میافتد، به ناتوانی ما وابسته است. سرنوشت ما به دست سرنوشتی که از قبل تعیین شده، رقم خورده است.
به قدرناله مگرزین قفس برون آییموگرنه بال به خون خفته است وپا بسته‌ست
هوش مصنوعی: به اندازهی ناله و افسوس ما باید از این قفس خارج شویم، وگرنه بالهایمان در خون غرق شده و پاهایمان بسته خواهند ماند.
چو سنگ چاره ندانم از زمینگیریزدست عجزکه ما را به پای ما بسته‌ست
هوش مصنوعی: به مانند سنگ، من راه چارهای نمیدانم، زیرا ناتوانی و ضعف من همچون زنجیری است که ما را به زمین بسته است.
بهاربوسه به پای تو داد و خون‌گردیدنگه تصور رنگینی حنا بسته‌ست
هوش مصنوعی: بهار با عشق و محبت به تو نزدیک شد و نگاه تو، که رنگ حنایی دارد، باعث شد دلها پر از حس و شور و شوق شود.
کدام نقش که گردون نبست بی‌ستمشدلی شکسته اگر صورت صدا بسته‌ست
هوش مصنوعی: کدام تصویری وجود دارد که به خاطر آن دل شکستهای وجود نداشته باشد، اگر چه صدای آن تصویر خاموش باشد؟
درین دو هفته‌که در قید جسم مجبوریگشاده‌گیر در اختیار یا بسته‌ست
هوش مصنوعی: در این دو هفته که مجبور به زندگی در این بدن هستی، میتوانی زندگی را بیشتر در دست بگیری یا اینکه در محدودیت باقی بمانی.
به‌کعبه می‌کشم از دیر محمل اوهامنفس به دوش من ناتوان چها بسته‌ست
هوش مصنوعی: من به سوی کعبه میروم، در حالی که بار سنگینی از خیالها و خواستههای نفسانی بر دوش دارم که این بار برای من طاقتفرساست.
دلم زکلفت جرم نکرده‌گشت سیاهغبار آینه‌ام زنگهای نابسته‌ست
هوش مصنوعی: دل من به خاطر گناه نکردهام، دچار تیرگی و غباری شده است. مانند آینهای که زنگ زده و نمیتواند روشنایی را نشان دهد.
به ذوق عافیت، آن به،که هیچ ننماییکف غباری وآیینه بر هوا بسته‌ست
هوش مصنوعی: به خاطر خوشی و راحتی، بهتر است که هیچ چیزی را نشان ندهی؛ چرا که در حقیقت، آینهای که در هوا قرار دارد، غباری روی خود دارد و نمیتواند تصویری واضح ارائه دهد.
حریف نسخهٔ افتادگی نه‌ای، ورنههزارآبله مضمون نقش پا بسته‌ست
هوش مصنوعی: تو توانایی مقابله با ضعفها و مشکلات را نداری، وگرنه هزار نشانه از درد و رنج بر روی گامهای سرنوشت موجود است.
چو موج هرزه تلاش‌کنار عافیتیمشکست دل‌کمر ما هزار جا بسته‌ست
هوش مصنوعی: ما همچون موجهای بیهدف در جستجوی آسایش و راحتی هستیم و دلهای ما به خاطر شکستها و مصیبتها در هزار نقطه آسیبدیده و بسته شده است.
چو صبح بر دو نفس آنقدر مچین بیدلکه تا نگاه‌کنی محمل دعا بسته‌ست
هوش مصنوعی: صبح که میشود، آنقدر خوشحالی و شادابی را در زندگیات بیفزا که وقتی به دور و برت نگاه میکنی، ببینی همه جا مملو از دعا و آرزوهای نیکوست.