غزل شمارهٔ ۸۵۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان اندوه و نگاهی ناامیدانه به گذر زمان و تلخی زندگی می‌پردازد. شاعر از فرصت‌های از دست رفته و تلاش‌های بیهوده صحبت می‌کند و به نظر می‌رسد که مرگ و خاموشی را نزدیک می‌بیند. او به یادآوری آرزوها و آرمان‌ها می‌پردازد که با گذر زمان محقق نشده و حسرت‌هایی را به وجود آورده‌اند. در نهایت، شاعر از تنهایی و ناامیدی ناشی از نرسیدن به معشوق و بی‌نتیجه ماندن تلاش‌ها سخن می‌گوید، و این احساسات را با تصاویری از زیبایی و پژمردگی در هم می‌آمیزد.
فغان که فرصت دام تلاش چیدن رفتپی‌گذشتن عمر آنسوی رسیدن رفت
هوش مصنوعی: آه، فرصتی که برای به ثمر رساندن زحمات و تلاشهایم داشتم از دست رفت و عمرم به سوی پایان رسیده است.
چوشمع‌سربه هوآ سوخت جوهرتحقیقچه جلوه‌ها که نه درپیش پا ندیدن رفت
هوش مصنوعی: شعلهای مانند شمع در آسمان سوخت و مشخص شد که چه زیباییهایی وجود دارد که در جلوی چشم ما قرار دارند ولی ما آنها را نمیبینیم.
ز بس بلند فتاد آشیان خاموشیرسید ناله به جایی‌که از شنیدن رفت
هوش مصنوعی: به دلیل بلندی و ارتفاع، جایگاه آرامش و سکوت به زمین افتاد و صدای ناله به جایی رسید که دیگر کسی توان شنیدن آن را نداشت.
چه دم زنم زثبات‌بنای خودکه چوصبحنفس‌کشیدن من تا نفس کشیدن رفت
هوش مصنوعی: چه بگویم از استحکام و استواری زندگیام وقتی که صبح به صبح در نفس کشیدن من نشانهای از رفتن و غیبت وجود دارد.
طلب فسرد و نگردید محرم تپشیچو چشم آینه‌ام عمر بی‌پریدن رفت
هوش مصنوعی: در جستجوی پاسخ بودم، اما نتوانستم به کسی اعتماد کنم که راز دلم را بفهمد. مانند چشمی در آینه، عمرم بدون هیچ تپش و حرکتی سپری شد.
جنون به ملک هوس داشت بوی عافیتیرمید فرصت وآرام تا رمیدن رفت
هوش مصنوعی: دیوانگی به خاطر خواستههایش به دنبال بویی از آسایش و آرامش بود، ولی فرصت این را پیدا نکرد و در تلاطم و بیقراری ناپدید شد.
به رنگ غنچهٔ تصویر در بغل دارمشکفتنی که به تاراج نادمیدن رفت
هوش مصنوعی: در آغوشم تصویری دارد که به رنگ غنچه است و آماده شکفتن، اما این زیبایی بهزودی از دست خواهد رفت و حسرتش در دل ماندگار خواهد شد.
کسی ز معنی چاک جگر چه شرح دهدخوشم‌که نامهٔ عشاق تا دریدن رفت
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند به خوبی احساس پریشانی و درد دل عاشقانه را توضیح دهد. من از اینکه عشق به من نامهای نوشت و خود را لکهدار کرد، خوشحالم.
چه جلوه پرتو حیرت درتن بساط افکندکز آب چشمهٔ آیینه‌ها چکیدن رفت
هوش مصنوعی: چه زیبایی و شگفتی در تن او شناخت میشود، که گویی قطرات آب از چشمهٔ آینهها به روی او میریزد.
فنا به رفع بلاهای بی‌امان سپر استبه سوختن ز سرشمع سربریدن رفت
هوش مصنوعی: فنا، به معنای نابودی یا از بین رفتن، میتواند بهعنوان حفاظی در برابر مشکلات و مصیبتهای بیپایان عمل کند. در این حالت، مواجهه با سختیها و چالشها ممکن است به گونهای باشد که انسان از درد و رنج فرار کند، مانند شعلهای که از سوختن خود به پایان می‌رسد.
مرا به بیکسی اشک‌گریه می‌آیدکه در پی تو، به امید نارسیدن رفت
هوش مصنوعی: من به خاطر تنهاییام اشک میریزم، چون در جستجوی تو، به امیدی که هرگز به نتیجه نرسیدم، حرکت کردم.
گران شد آنقدر از گوهر نصیحت خلقکه گوش من چو صدف بیدل از شنیدن رفت
هوش مصنوعی: نصیحت و حرفهای سازنده مردم آنقدر ارزشمند و گرانبها شده که من مثل صدفی بیاحساس، دیگر توان شنیدن آنها را ندارم.