غزل شمارهٔ ۸۶۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از جذابیت و فریبندگی بزم عشق و نیرنگ معشوق صحبت می‌کند. او با حیرت به زیبایی و ناز معشوق اشاره می‌کند که چطور در دلش اثر گذاشته و او را مجذوب کرده است. شاعر از غم و ننگی که به خاطر عشق و وابستگی احساس می‌کند، می‌گوید و اینکه چطور این عشق او را دچار آشفتگی کرده است. او به ارتباط عمیقش با معشوق اشاره می‌کند و از درد و دوری و همچنین ناتوانی در بیان احساساتش شکایت می‌کند. در نهایت، شاعر خود را تحت تأثیر زیبایی معشوق می‌داند و چگونگی تغییر حال و احوالش به واسطه محبت او را توصیف می‌کند.
به حیرتم چه فسون داشت بزم نیرنگتزدم به دامن خود دست و یافتم چنگت
هوش مصنوعی: در حیرتم که چه جادویی داشت آن محفل فریب و نیرنگت، وقتی که دستم را به دامن خود کشیدم و موفق شدم ساز تو را بیابم.
دماغ زمزمهٔ بی‌نیازی‌ات نازمکه تا دمید برآهنگ ما زد آهنگت
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و دلنوازی صدای کسی اشاره دارد که به خاطر نیازی نداشتن به چیزهای دیگر، تنها به خوشی و لذت لحظه میاندیشد. این فرد، به محضی که صدای دلنشین او به گوش میرسد، همه چیز را تحت تاثیر قرار میدهد و فضایی شاداب و دلپذیر میسازد.
نقاب بر نزدن هم قیامت‌آرایی‌ستفتاده در همه آفاق آتش سنگت
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که نداشتن ظاهر واقعی و پنهان کردن احساسات، خود نوعی نمایش و جذابیت است که در همه جا اثرگذار است و میتواند مانند آتش، قدرت و تاثیر زیادی بر اطراف بگذارد.
به غیر چاک‌گریبان‌گلی نرست اینجادرین چمن چه جنون‌کرد شوخی رنگت
هوش مصنوعی: در این باغ تنها زیبایی چاکگلیم رنگین است و غیر از آن چیز دیگری در اینجا وجود ندارد. چه شور و شوقی در رنگ تو نهفته است!
چه ممکن است جهان را ز فتنه آسودنفتاده بر صف برگشتهٔ مژه جنگت
هوش مصنوعی: آیا ممکن است جهان از آشفتگی و پریشانی رهایی یابد، در حالی که تو همچنان در حال نبرد و کشمکش هستی و نگاهی خیره بر صفوف دشمنان داری؟
حیا نبود کفیل برون خرامی نازدل‌گرفتهٔ ما کرد اینقدر ننگت
هوش مصنوعی: چرا شرم نکردی وقتی که با ناز و غم دلی که به خاطر تو دارد، اینطور بیاعتنایی میکنی؟
براین ترانه‌که ما رنگ نوبهار توایمرسیده‌ایم به گلهای تهمت ننگت
هوش مصنوعی: ما به مانند گلهای بهار به اینجا رسیدهایم تا رنگ و نغمه تو را زنده کنیم، اما با این حال به زخمها و عیبهایی که بر ما زدهای، نیز مواجه شدهایم.
جهان وهم چه مقدار منفعل تک وپوستکه جستجوکند آنگه به عالم بنگت
هوش مصنوعی: جهان پر از خیال و توهم است و چگونه میتوان در این دنیای پیچیده به جستجوی حقیقت پرداخت و در نهایت به واقعیات زندگی پی برد.
علاج دوری‌غفلت به جهد ناید راستنشسته‌ایم به منزل هزار فرسنگت
هوش مصنوعی: برای درمان دوری و غفلت، نیاز به تلاش و کوشش داریم. ما در یک جا نشستهایم در حالی که باید برای رسیدن به تو که هزار فرسنگ دوری، اقدام کنیم.
نه دیده قابل دیدن نه لب حریف بیاننگ‌ه ما متحیر زبان ما دنگت
هوش مصنوعی: چشمها قادر به نگاه کردن نیستند و لبهای دوست نیز نمیتوانند چیزی بگویند. ما در حیرت و شگفتیایم و زبانمان حالتی گیج و خاموش دارد.
کراست زهرهٔ جهدی‌که دامنت گیردچودست ما همه شلت چوپای ما لنگت
هوش مصنوعی: اگر کسی که دلخور است، در زحمت و تلاش فرو رود، تو خود را نیاورید که ما همه از شما برتر هستیم.
زبان آینه، پرداز می‌دهم بیدلبهارکرد مرا پرفشانی رنگت
هوش مصنوعی: به زبان آینهای که دارم، تو را توصیف میکنم بیدل. بهار با زیبایی و رنگهای چشمنوازت مرا شگفتزده کرده است.